ေကာင္းေလးရဲ႕အခ်စ္ၾကီးပံု

ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက အရမ္းခ်စ္ၾကတဲ့ ေကာင္ေလးနဲ႔ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္



ဟာ

ခ်စ္ၾကိဳက္လာၾကတာ ခ်စ္သက္တမ္းသံုးႏွစ္ျပည့္တဲ့အခါ

မွာ

လက္ထပ္ၾကေတာ့မယ္ဆိုျပီး မဂၤလာရက္တစ္ရက္ ေရြးခ်ယ္သတ္မွတ္လိုက္တယ္....

ေကာင္းေလးကေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းမယ့္ သူတို႔ရဲ႔မဂၤလာရက္ေလးကို

စိတ္ကူးယဥ္ျပီးေပ်ာ္ေနရွာတာေပါ့

......ဒါေပမယ့္

အဲ့ဒီမဂၤလာေဆာင္မယ့္ေန႔မရာက္ခင္

မွာပဲ သူ႔ခ်စ္သူေကာင္မေလးက

တျခားေကာင္ေလးတေယာက္နဲ႔ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ လက္ထပ္သြားတယ္ဆိုတဲ့သတင္းကို

ေကာင္ေလးၾကားလိုက္ရတယ္..... သူစံုစမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့

ေကာင္မေလးကိုယ္တိုင္က

လိုလိုလားလားနဲ႔လက္ထပ္လိုက္တာလို႔သိလိုက္ရတယ္......အဲ့သတင္းကိုၾကားတာနဲ႔ေကာင္ေလးလည္းအရမ္းအံ့ၾ

သျပီး

အရမ္းစိတ္ထိခိုက္၀မ္းနည္းစြာနဲ႔ မစားႏိုင္မအိပ္ႏိုင္

ငိုေၾကြးေနေတာ့တယ္......

မၾကာခင္မွာပဲ ေကာင္ေလးလည္း စိတ္ေထာင္းကိုယ္ေၾကျပီး အိပ္ယာထဲလဲေတာ့တယ္....

အခ်ိန္ေတြကုန္လြန္လာတာနဲ႔အမွ် ေကာင္ေလးရဲ႔အေျခအေနဟာ

ပိုပိုဆိုးလာခဲ့တယ္....

ဆရာ၀န္ျပလည္း မသက္သာေတာ့ဘူး....

တေန႔မွာေတာ့ အသက္အရြယ္အိုမင္းေနတဲ့ဘုန္းေတာ္

ၾကီးတစ္ပါးက

ေကာင္ေလးရဲ႔အိမ္ေရွ႔မွာ ရပ္ျပီး တံခါးေခါက္လိုက္တယ္..

အိမ္ေဖာ္ေကာင္မေလးလည္း တံခါးေခါက္သံေၾကာင့္ထြက္လာျပီး

တံခါးဖြင့္လိုက္ေတာ့

ဘုန္းေတာ္ၾကီးအိုတစ္ပါးကိုေတြ႔တာနဲ႔ စိတ္ရႈပ္စြာနဲ႔"ကန္ေတာ့ဆြမ္းပါ

ဘုရား"

လို႔ေျပာလိုက္တယ္...

ဘုန္းေတာ္ၾကီးကျပံဳးျပီးေတာ့...

..

"ကိုယ္ေတာ္ကဆြမ္းခံၾကြလာတာမဟုတ္

ပါဘူး.. ဒီအိမ္မွာလူမမာရွိတယ္ၾကားလို႔

ကိုယ္ေတာ္ကလည္း

ေဆးနည္းနည္းကုတတ္ေတာ့ လာကူညီေပးတာပါဒကာမေလး" လို႔မိန္႔ၾကားလိုက္တယ္...

အိမ္ေဖာ္မိန္းကေလးကလည္း သူဆံုးျဖတ္လို႔မရေၾကာင္းနဲ႔

သူမရဲ႔သခင္ေတြကိုျပန္ေျပာၾကည့္

ပါမယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းေျပာျပီး

အိမ္ရွင္ေတြကိုေျပာၾကည့္ေတာ့ သေဘာတူခြင့္ျပဳတာေၾကာင့္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးကို

အိမ္ထဲကိုပင့္ဖိတ္ခဲ့တယ္.......

ဘုန္းေတာ္ၾကီးအိပ္ခန္းထဲကိုေရာ

က္ေတာ့ ကုတင္ေပၚမွာျဖဴဖတ္ျဖဴေရာ္နဲ႔

အရိုးေပၚအေရတင္ပိန္လွီစြာနဲ႔ ႏြမ္းနယ္ႏုန္းခ်ိစြာလဲေလ်ာင္းေ

နတဲ့

လူမမာသည္ေကာင္ေလးကိုေတြ႔လိုက္

ရတယ္.... အိမ္ေဖာ္မိန္းကေလးလည္း

ဘုန္းေတာ္ၾကီးအတြက္ ေသာက္ေတာ္ေရတခြက္ေပးလိုက္ျပီး လူမမာကုတင္ေဘးမွာပဲ

ထိုင္ခံုတစ္လံုးစီစဥ္ေပးလိုက္

တယ္...

ဘုန္းေတာ္ၾကီးကလည္း အေျခအေနၾကည့္ျပီးေတာ့....

" ေတာ္ေတာ္အေျခအေနဆိုးေနတာပဲ "

လို႔ေရရြတ္လိုက္တယ္.....လူမမာေကာင္ေလးကလည္း စိတ္နဲ႔ကိုယ္နဲ႔မကပ္စြာနဲ႔ပဲဘာ

မွမၾကား

သလိုတိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္စြာေနေနတယ္......ဘုန္းေတာ္ၾကီးလည္းသူလုပ္

သင့္တာေတြလုပ္ျပီးေတာ့...

" ဒကာေလးကေတာ္ေတာ္သနားစရာေကာင္းတယ္....မယံုရင္မွန္ထဲကိုၾကည့္လိ

ုက္စမ္းပါ"

လို႔ မိန္႔ေတာ္မူျပီး ေကာင္ေလးအိပ္ခန္းထဲက ကိုယ္လံုးေပၚမွန္တစ္ခ်ပ္ဆီကို

ညႊန္ျပလိုက္တယ္...

ေကာင္ေလးလည္း လံုး၀စိတ္၀င္စားမႈမရွိပဲေငးေငး

ငိုင္ငိုင္ေနေနရာကေန

တစ္ခ်က္မွန္ထဲကိုၾကည့္လိုက္တယ္

ဆိုရင္ပဲ...

မွန္ထဲမွာသူ႔ခ်စ္သူေကာင္မေလးပံု

ကိုေတြ႔လိုက္ရတယ္.... သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ

ေကာင္မေလးပံုရိပ္ကေ၀၀ါးေပ်ာက္ကြ

ယ္သြားျပီး ပင္လယ္ကမ္းေျခတခုပံု

ေျပာင္းလဲသြားတယ္....

အဲ့ဒီ ပင္လယ္ကမ္းေျခဟာ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေနျပီး လူအသြားအလာမရွိဘူး.....

လူမမာေကာင္ေလးက မွန္ထဲကပံုရိပ္ကို စိတ္၀င္စားစြာၾကည့္ေနစဥ္မွာပဲ

မိန္းကေလးအေလာင္းတစ္ေလာင္းဟာ လဲေလ်ာင္းေနတဲ့အေနအထားနဲ႔ ကမ္းေျခမွာရွိေနတာ

ကိုျမင္လိုက္ရတယ္..... ခဏၾကာေတာ့ လူတစ္ေယာက္ျဖတ္ေလွ်ာက္လာတယ္...

သူကအေလာင္းကိုရြံရွာစြာၾကည့္ျပီး လ်င္ျမန္စြာျဖတ္ေလွ်ာက္သြားတယ္.

....

အခ်ိန္အေတာ္ေလးၾကာေတာ့ ေနာက္လူတစ္ေယာက္ျဖတ္ေလွ်ာက္လာျ

ပီး

အဲ့ေကာင္မေလးအေလာင္းကိုေတြ႕

သြားျပန္တယ္... ဒီလူကေတာ့စိတ္မေကာင္းျဖစ္ျပီး

သူ႔ရဲ႔အပၚရံုအကၤ်ီကိုခြ်တ္လို႔ျ

ခံဳေပးျပီး ခရီးဆက္ထြက္သြားတယ္....

အဲ့လိုနဲ႔ ေနာက္ထပ္အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာလာ

ေတာ့

ေနာက္ထပ္လူတစ္ေယာက္ေရာက္လာျပန္

တယ္...

ဒီလူကအေပၚရံုျခံဳထားျပီးလဲေလ်ာ

င္းေနတဲ့ပံုစံ

ကိုစိတ္၀င္စားျပီး ျခံဳထည္ကိုလွန္ၾကည့္ေတာ့

မိန္းကေလးအေလာင္းကိုေတြ႔သြားျပီ

း အရမ္းသနားစိတ္၀င္လာကာ

ေျမျမဳပ္ေပးလိုက္ဖို႔ဆံုး

ျဖတ္လိုက္တယ္... ဒါေပမယ့္ သူ႔ဆီမွာေျမက်င္းတူးဖို႔ ဘာပစၥည္းမွပါမလာဘူး....

ေနာက္ဆံုးမွာ သူ႔ရဲ႔လက္ႏွစ္ဖက္ကိုအသံုးျပဳဖို

႔ သူဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္....

လူရြယ္ဟာ သူ႔လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ ေျမေတြကိုယက္ျပီး တေျဖးေျဖးခ်င္းတူးလာလိုက္တာ

ညေနေစာင္းအခ်ိန္မွာ မိန္းကေလး

အေလာင္းကို ျမဳပ္ဖို႔လံုေလာက္တဲ့ က်င္းတစ္က်င္းကိုတူးလို႔ျပီးသြာ

းတယ္....

အဲ့လူလည္း မိန္းကေလးအေလာင္းကို ေကာင္းမြန္စြာျမဳပ္ႏွံေပးခဲ့ျပီ

း

ခရီးဆက္ထြက္ခြာသြားတယ္... အဲ့ဒီေနာက္မွာ

မွန္ထဲမွာမိန္းကေလးအေလာင္းရဲ႔မ်

က္ႏွာပံုျပန္ေပၚလာျပီး

အဲ့မ်က္ႏွာကေနသူ႔ခ်စ္

သူေကာင္မေလးရဲ႔မ်က္ႏွာကိုေျပာင္

းသြားခဲ့တယ္.... လူမမာေကာင္ေလးလည္း

အလြန္အမင္းအံ့ၾသေနစဥ္မွာပဲ ေျမျမဳပ္ေပးတဲ့လူရြယ္ရဲ႔

မ်က္ႏွာျပန္ေပၚလာျပီး လူတစ္ေယာက္ရဲ႔မ်က္ႏွာအျဖစ္ ေျပာင္းသြားျပန္တယ္...

အဲ့ဒီေနာက္မွာေတာ့ မွန္ထဲက ပံုရိပ္ေတြ အကုန္ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့တယ္....

ေကာင္ေလးလည္း အံ့ၾသစြာနဲ႔မင္သက္ေနတုန္းမွာပဲ ဘုန္းေတာ္ၾကီးက

ခုလိုပဲမိန္႔ၾကားေတာ္မူလိုက္တယ္

...

"ခုဆိုရင္ ဒကာေလးလည္း သေဘာေပါက္ေလာက္ျပီထင္တယ္...

အဲ့မိန္းကေလးအေလာင္းက ဒကာေလးရဲ႔ခ်စ္သူမိန္းကေလးျဖစ္

တယ္..

ဘ၀တစ္ခုမွာ သူမရဲ႔အေလာင္းကိုေျမျမဳပ္ေပးတဲ့

ကုသိုလ္ကံေရစက္ေၾကာင့္

အဲ့ဒီလူငယ္ဟာဒီဘ၀မွာေကာင္မေလးနဲ႔လက္ထပ္ေပါင္းသင္းခြင့္ရခဲ့တယ္.

..

ဒကာေလးကေတာ့ သူမရဲ႔အေလာင္းကို

အပၚရံုနဲ႔လႊမ္းျခံဳေပးခဲ့တဲ့ေ

ရစက္ကံေၾကာင့္ ဒီဘ၀မွာသူမနဲ႔

သံုးႏွစ္တာခ်စ္ခင္ခြင့္ရခဲ့တယ္.

. ခုသံုးႏွစ္ျပည့္လို႔

ေရစက္ကုန္ခ်ိန္မွာခြဲခြာရတယ္"

ဘုန္းေတာ္ၾကီးရဲ႔စကားအဆံုးမွာ ေကာင္ေလးလည္း အျမင္မွန္ရျပီး

နားလည္သေဘာေပါက္သြားခဲ့တယ္.. ေနာက္ပိုင္းမွာ ေကာင္ေလးလည္း

ျပန္လည္က်န္းမာလာျပီး ေလာကီကိုစြန္႔လို႔သကၤန္း၀တ္သြား

ေတာ့တယ္...

ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ..

ဆိုလိုခ်င္တာကေတာ့ လူသားေတြအခ်င္းခ်င္း ဒီဘ၀မွာအေဖ၊ အေမ၊

ေဆြမ်ိဳးညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမ၊ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြ၊ ခ်စ္သူ၊ ရန္သူအျဖစ္နဲ႔

ေတြ႔ဆံုေတာ္စပ္ပတ္သက္ခြင့္ရၾကတာ

ဟာ အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့မဟုတ္ပါဘူး....

ဘ၀တစ္ခုခုက ျပဳခဲ့တဲ့ေရစက္ကံေၾကာင့္သာ ဤမွ်မ်ားျပားလွေသာ

လူ႔ေဘာင္အဖြဲ႔အစည္းအတြင္းမွာ

ေတြ႔ဆံုရင္းႏွီးခ်စ္ခင္ခြင့္ရခဲ

့ၾကတာျဖစ္ပါတယ္... အဲ့လိုပဲ

ေရစက္ကုန္ခ်ိန္ေရာက္ရင္ ဘယ္လိုအေၾကာင္းျပခ်က္မ်ိဳးနဲ႔မွ

ဆြဲထားလို႔မရပဲေသကြဲ၊ ရွင္ကြဲ မ်ိဳးစံုနဲ႔ခြဲခြာၾကရမွာပါ.....

အဲ့ဒါေၾကာင့္ ခုမခြဲခြာရခင္အခ်ိန္ေလးမွာ

မိ္မိနဲ႔ပတ္သက္ခြင့္ရခဲ့တဲ့သူေ

တြအေပၚမွာ တတ္ႏိုင္သေလာက္

စိတ္ခ်မ္းသာမႈေတြ.. ေမတၱာေတြ ေပးႏိုင္သေလာက္ေပးႏိုင္ေအာင္

ၾကိဳးစားသင့္ပါတယ္.....

ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ လူတိုင္းလူတိုင္းဘယ္သူကမွ ဘယ္သူ႔ကို ဘယ္အခ်ိန္မွာ

ေရစက္ကုန္လို႔ခြဲခြာၾကရမယ္ဆိုတာကို မသိႏိုင္ၾကလို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္......။


သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရး.................ညီမဖတ္မိတယ္ စာသားေလးကိုၾကိဳက္လို႕တင္ေပးလိုက္ပါတယ္
သူငယ္ခ်င္းတို႕လည္ၾကိဳက္မယ္လို႕ထင္ပါတယ္။

အခ်စ္နွင့္ အိမ္ေထာင္ေရး

(၁) ေစာင့္ေမွ်ာ္ျခင္းဆိုတာ မျမင္ရတဲ့လက္မည္းႀကီးတစ္စံုပါ။ အထူးသျဖင့္ အခ်စ္ကိုသတ္ျဖတ္ၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့ လက္မည္းႀကီးျဖစ္တယ္။

(၂) ျမက္ရိုင္းေတြၾကားမွာ ေက်ာက္စိုင္ေက်ာက္ခဲ မႀကီးမားႏိုင္ဘူး။ ေသနတ္ဖ်ားမွာ ျခေသၤ့ မသန္စြမ္းႏိုင္ဘူး။ ေရခဲေတာင္ေရွ႕မွာ တိုင္တန္းနစ္သေဘာၤ မခိုင္ခံ့ႏိုင္ဘူး။ ကမာၻပတ္သူရဲ႕ေရွ႕မွာ ကမာၻႀကီး မက်ယ္ဝန္းႏိုင္ဘူး။
ဘယ္အရာက ႀကီးမား၊ သန္စြမ္း၊ ခိုင္ခံ့၊ က်ယ္ဝန္းႏိုင္သလဲ?အခက္အခဲေရွ႕မွာ အၿပံဳး ႀကီးမားသန္စြမ္းႏိုင္တယ္။
ေဘးအႏၱရာယ္ေရွ႕မွာ ယံုၾကည္မႈ ခိုင္ၿမဲႏိုင္တယ္။
ထိခိုက္နာက်င္ျခင္းရဲ႕ေရွ႕မွာ ေမ့ေလ်ာ့ျခင္း က်ယ္ဝန္းႏိုင္တယ္။

(၃) လင္ေယာက္်ားအေပၚ ပါးစပ္ခ်ဳိတဲ့မိန္းမ ဘယ္ေတာ့မွမနစ္နာဘူး။ ဒီစကားကို မွတ္ထားပါ!

(၄) သူ႔"အမွား"ကို အျပစ္ရွာခ်င္ရင္ သင့္ဖက္က"မွန္"ရပါမယ္။ စိတ္ခံစားခ်က္မွာ ဘယ္သူမွားတယ္၊ ဘယ္သူမွန္တယ္ဆိုတာ ေဝခဲြရခက္ပါတယ္။

(၅) အိမ္ေထာင္ေရးမွာ အခ်စ္ကို မေပ်ာက္ပ်က္ေစနဲ႔။ အခ်စ္ေရးမွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မေပ်ာက္ပ်က္ေစနဲ႔။

(၆) ခံစားခ်က္ဖိုရမ္မွာ ခံစားခ်က္အေၾကာင္း ေဆြးေႏြးတဲ့လူ ႏွစ္မ်ဳိးႏွစ္စားရွိတယ္။ ပထမလူစားက မိသားစု"ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း" အေၾကာင္းပဲေျပာတယ္။ ဒုတိယလူစားက မိသားစု"စိတ္ဆင္းရဲျခင္း"အေၾကာင္းပဲ ေျပာတယ္။ အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းအေၾကာင္းေျပာတဲ့လူရဲ႕ မိသားစုက ပိုပိုေပ်ာ္ရႊင္လာတယ္။ စိတ္ဆင္းရဲျခင္းအေၾကာင္းေျပာတဲ့လူရဲ႕ မိသားစုက ပိုပိုစိတ္ဆင္းရဲလာတယ္။ တခ်ဳိ႕က လမ္းခဲြျပတ္စဲတဲ့အထိပါပဲ။

(၇) ေဆြးေႏြးၾကတဲ့အရာက တစ္ခုတည္း၊ ႀကံဳေတြ႔ရတဲ့ ျပႆနာကလည္း အတူတူပဲ။ ဒါေပမဲ့ တခ်ဳိ႕က အေကာင္းျမင္စိတ္၊ ႏွစ္ၿမိဳ႕တဲ့စိတ္နဲ႔ ေျဖရွင္းၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕က တသတ္မွတ္အေတြး၊ မေကာင္းျမင္စိတ္နဲ႔ ေျဖရွင္းတယ္။ ဒါဟာ လူလူခ်င္းၾကား၊ မိသားစုၾကားက ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းရဲ႕ျခားနားခ်က္ျဖစ္တယ္။

(၈) "'ဒိုးတူေပါင္ဖက္"ဆိုတဲ့အဆင့္ကိုေရာက္ဖို႔ အိမ္ေထာင္က်တဲ့ ေယာက္်ားမိန္းမတိုင္း ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။ "မိန္းမက ေယာက္်ားကို ပိုႏွစ္သက္မယ္၊ ပိုခ်ီးက်ဴးမယ္၊ ေယာက္်ားကို စေနာက္မယ္ဆိုရင္ ေယာက္်ားေတြက က်ိဳးႏံြသိမ့္ေမြ႔ပါတယ္တဲ့" ေယာက္်ားေတြက ေျပာပါတယ္။ "ေယာက္်ားက သေဘာထားနည္းနည္းႀကီးမယ္၊ အိမ္ေထာင့္တာဝန္ကုိ နည္းနည္းပိုထမ္းရြက္မယ္ဆိုရင္ မိန္းမေတြက ေယာက္်ားစကားကို ပိုနားေထာင္ပါတယ္တဲ့" မိန္းမေတြက ေျပာပါတယ္။

(၉) အိမ္ေထာင္ေရးမွာ ခံစားခ်က္တစ္မ်ဳိးကို အခ်င္းခ်င္းခ်စ္ျမတ္ႏိုးျခင္းလို႔ေခၚတယ္။ ေနာက္ခံစားခ်က္တစ္မ်ဳိးကို ဒိုးတူေပါင္ဖက္လို႔ေခၚတယ္။ ေနာက္ခံစားခ်က္တစ္မ်ဳိးကို ခြင့္လႊတ္နားလည္ျခင္းလို႔ေခၚတယ္။ အိမ္ေထာင္ေရးဆိုတာ ပင္လယ္ျပင္မွာ ရြက္လႊင့္ေနတဲ့ ေလွငယ္တစ္စီးနဲ႔တူတယ္။ တစ္ခါတေလမွာ ေလၿငိမ္လိႈင္းၿငိမ္ၿပီး လိုရာခရီးေရာက္တယ္။ တစ္ခါတေလမွာ ေလထန္လႈိင္းထန္တယ္၊ ေက်ာက္ေဆာင္ေတြေပါတယ္။ နားလည္ျခင္းဆိုတဲ့ရြက္ကိုလႊင့္ၿပီး ခြင့္လႊတ္ဆိုတဲ့ပဲ့နဲ႔ စုေပါင္းညီညာေလွာ္မွ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကမ္းကို ကပ္ႏိုင္မွာျဖစ္တယ္။

(၁ဝ) ကိုယ့္အျမင္ကို ကိုယ္တိုင္ဖြင့္ဆိုေပးပါ....


အင္တာနက္ေပၚဖတ္မိသမွ် ဘာသာျပန္သည္။  အားလံုးေပ်ာ္ရြႊင္နိုင္ပါေစ ထက္ေကာင္းကင္

2011 ၏ဂရင္းနစ္စံခ်ိန္၀င္ ထူးဆန္းေထြလာမ်ား

သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ၊ေကာင္းေသာေန႕ေလးပါေနာ္၊ ဒီေန႕ေတာ့ ကုန္ဆံုးေတာ့မွာ ျဖစ္တဲ့ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ရဲ႕ ကမာၻ႕ထူးဆန္းေတြလာ ေတြကို ေျပာျပမယ္ေနာ္၊ ေရႊဘလည္း ပါ၀င္ပါတယ္၊ ဘယ္ေနရာမွာ ပါ၀င္တယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ က်ေနာ့ကို ခင္မင္ရင္ ေသခ်ာေလး ၾကည့္ေပါ့ဗ်ာ...

               ကမၻာ့ထူးဆန္းေထြလာမ်ားနဲ႕ ကမၻာ့အံ့ၾသ မင္သက္စရာမ်ားကို ကမၻာ့ေပၚမွာ မွတ္တမ္းစာအုပ္ျပဳလုပ္ကာ အျမဲမွတ္တမ္း မွတ္တမ္းတင္ထားေလ  ့ရွိပါတယ္၊ ဂရင္းနစ္စာအုပ္မွာ ၀င္ေရာက္ရန္ ကမၻာ့ေနရာအသီးသီးရွိ ထူးဆန္းေသာလူမ်ားက မျဖစ္ႏိုင္တာေတြကို ျဖစ္ေအာင္လုပ္ျပကာ ဂရင္းနစ္စာအုပ္မွာ မိမိနာမည္ ပါေအာင္ ႀကဳိးစားေနၾကတာပါ၊ အခုလပိုင္းမွာ ေနာက္ဆံုးတင္ထားတဲ့  ဂရင္းနစ္ စာအုပ္မွ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တင္ျပလိုက္ပါတယ္....
အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွ အမ်ိဴးသမီးတစ္ေယာက္သည္ ေဘာလံုးမ်က္လံုးဟုေခၚရမည့္အလားမ်က္လံုး အိမ္က်ယ္ပံုကေတာ့ ျမင္တဲ့အတိုင္းျဖစ္ပါသည္ ၄င္း၏ဦးေခါင္းခြံသည္ 0.47 inches ရွိပါတယ္လုိ ့သိရပါတယ္။ (ျမန္မာအသင္းရဲ႕ ေဘာလံုးထက္ ၀ိုင္းတယ္ဗ်...ေနာ)
ျဗိတိန္ ႏိုင္ငံမွ အမ်ိဴးသားတစ္ေယာက္သည္ ၄င္း၏အေရျပားသည္ ဆြဲဆန္ ့သလိုဆြဲႏိုင္ေၾကာင္းျပသကာ ဂရင္းနစ္စံခ်ိန္တင္ျပခဲ့ပါသည္ ၄င္းအေရျပားသည္ 6.25 inches.(16cm) အထိဆြဲဆန္ ့ႏိုင္တယ္လုိ ့သိတယ္ဗ်။ (ဒါေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္တယ္ ေဒါဂြက္ေထာ္ေတာင္ သူ႕ဗိုက္ထဲမွာ ခေလး (၄)မႊာပူး ထည့္ထားႏိုင္ေသးတာ... ဟီးးး)
John Evans ဆိုသည့္ ပုဂၢိဳလ္ သည္ ေပါင္ 352ရွိသည့္ ကားကို ၄င္း၏ေခါင္းေပၚတြင္  33 စကၠန္ ့ထိထားကာ မတ္ရပ္ျပျပီးဂရင္းနစ္စံခ်ိန္တင္ခဲ့ပါတယ္။ (ေၾသာ္... သူတို႕ႏိုင္ငံမွာ ကားကို ေခါင္းရြက္ေရာင္းတုန္းပါလားေနာ္၊ တိုးတက္မႈကလည္း ေႏွးေကြးလိုက္တာ... အဟိ)
ဲJuhn Rasanen ဆိုသည့္ သူကေတာ့ အေလးခ်ိန္ 132 ေပါင္ရွိသည့္ လူတစ္ေယာက္ကို 5.40 မီတာ ေရာက္သညိအထိ ပစ္ျပကာ ဂရင္းနစ္စံခ်ိန္တင္ျပသြားခဲ့ပါတယ္။ (ေအာင့္မ်က္ေလး ေသပါၿပီဗ်)
အေမ၇ိကန္ႏိုင္ငံ Texas ျမိဳ ့တြင္ ရွိသည့္ Jackie Bibby ဆိုသည့္ ေျမြဆရာဟုေခၚသည့္ ပုဂၢိဳလ္ သည္ ထိုအထက္ပါဇလားထဲတြင္ အဆိပ္အျပင္းဆံုး ေျမြ 87 ေကာင္ႏွင့္အတူ 45မိနစ္ အတူေနျပကာ ဂရင္းနစ္စံခ်ိန္ကိုတင္လိုက္ ပါတယ္။ (အင္း.... အဲ့ဒီလူက ေျမြလူသား ျဖစ္မယ္)
ွSpace Cowboy ဟုခ်စ္ႏိူးအမည္ေပးထားပါတယ္ သူ ့ကိုေတာ့ သူ ့နာမည္အရင္းကေတာ့  Chayne Hultgren ျဖစ္ပါတယ္၊  သူရဲ့ေအာက္မ်က္ခံုးႏွင့္ 907 ေပါင္ အေလးခ်ိန္ရွိတဲ ့အထက္ပါလွည္းကို ဆြဲျပကာ ဂရင္းနစ္စံခ်ိန္တင္ခဲ့ပါတယ္။ (အတဲယားတယ္ကြာ ငါ့ေကာင္မေလးေတာင္ ၾကည့္ရဲလို႕ မ်က္စိ မိတ္ထားတယ္... ဟိ)
Austrain မွ Oliver Gratzer ဆိုသည့္ အမ်ိဴးသားတစ္ေယာက္သည္ ေရခဲေသတၱာ 24 ေလးလံုးကို အေ၀းဆံုးသို ့ပ်က္စီးေအာင္လက္ျဖင့္ တြန္းဖယ္ကာ တစ္မိနစ္အတြင္း လုပ္ျပခဲ့ပါတယ္။ (က်ေနာ္လည္း အေလ်ာ္ေတာင္းရမယ္ ဒီလူကို)
Brain Duffied ဆိုသည့္ ပုဂၢိဳလ္သည္  ၾကက္သြန္နီ ဥတစ္လံုးကို 1မိနစ္နဲ ့29 စကၠန္ ့အတြင္းအကုန္စားျပကာ ထူးထူးျခားျခားစံခ်ိန္တင္ျပသြားခဲ့ျဖင္းျဖစ္ပါတယ္။ (ၾကက္သြန္နီက စပ္တယ္ေလဗ်ာ....အဟိ...)
သူတို ့ကေတာ့ စံခ်ိန္တင္တာလား ကားေကာင္းမေကာင္း စမ္းတာလားမသိဘူးပဲဟိ.. Smart Car ေသးေသးေလးေပၚတြင္ လူ14 ေယာက္၀င္ကာ ျပသျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ (က်ေနာ္ေတြ႕တာကေတာ့ ေကာင္မေလးေတြခ်ည္းပဲဗ်၊ ဒီေလာက္က်ဥ္းက်ဥ္း ေလးထဲမွာ ေကာင္ေလးသာ ပါရင္လည္း လြယ္ဘူး လြယ္ဘူး.... ဟီးးး)

သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ၊ေကာင္းေသာေန႕ေလးပါေနာ္၊ ဒီေန႕ေတာ့ ကုန္ဆံုးေတာ့မွာ ျဖစ္တဲ့ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ရဲ႕ ကမာၻ႕ထူးဆန္းေတြလာ ေတြကို ေျပာျပမယ္ေနာ္၊ ေရႊဘလည္း ပါ၀င္ပါတယ္၊ ဘယ္ေနရာမွာ ပါ၀င္တယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ က်ေနာ့ကို ခင္မင္ရင္ ေသခ်ာေလး ၾကည့္ေပါ့ဗ်ာ...

               ကမၻာ့ထူးဆန္းေထြလာမ်ားနဲ႕ ကမၻာ့အံ့ၾသ မင္သက္စရာမ်ားကို ကမၻာ့ေပၚမွာ မွတ္တမ္းစာအုပ္ျပဳလုပ္ကာ အျမဲမွတ္တမ္း မွတ္တမ္းတင္ထားေလ  ့ရွိပါတယ္၊ ဂရင္းနစ္စာအုပ္မွာ ၀င္ေရာက္ရန္ ကမၻာ့ေနရာအသီးသီးရွိ ထူးဆန္းေသာလူမ်ားက မျဖစ္ႏိုင္တာေတြကို ျဖစ္ေအာင္လုပ္ျပကာ ဂရင္းနစ္စာအုပ္မွာ မိမိနာမည္ ပါေအာင္ ႀကဳိးစားေနၾကတာပါ၊ အခုလပိုင္းမွာ ေနာက္ဆံုးတင္ထားတဲ့  ဂရင္းနစ္ စာအုပ္မွ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တင္ျပလိုက္ပါတယ္....
အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွ အမ်ိဴးသမီးတစ္ေယာက္သည္ ေဘာလံုးမ်က္လံုးဟုေခၚရမည့္အလားမ်က္လံုး အိမ္က်ယ္ပံုကေတာ့ ျမင္တဲ့အတိုင္းျဖစ္ပါသည္ ၄င္း၏ဦးေခါင္းခြံသည္ 0.47 inches ရွိပါတယ္လုိ ့သိရပါတယ္။ (ျမန္မာအသင္းရဲ႕ ေဘာလံုးထက္ ၀ိုင္းတယ္ဗ်...ေနာ)
ျဗိတိန္ ႏိုင္ငံမွ အမ်ိဴးသားတစ္ေယာက္သည္ ၄င္း၏အေရျပားသည္ ဆြဲဆန္ ့သလိုဆြဲႏိုင္ေၾကာင္းျပသကာ ဂရင္းနစ္စံခ်ိန္တင္ျပခဲ့ပါသည္ ၄င္းအေရျပားသည္ 6.25 inches.(16cm) အထိဆြဲဆန္ ့ႏိုင္တယ္လုိ ့သိတယ္ဗ်။ (ဒါေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္တယ္ ေဒါဂြက္ေထာ္ေတာင္ သူ႕ဗိုက္ထဲမွာ ခေလး (၄)မႊာပူး ထည့္ထားႏိုင္ေသးတာ... ဟီးးး)
John Evans ဆိုသည့္ ပုဂၢိဳလ္ သည္ ေပါင္ 352ရွိသည့္ ကားကို ၄င္း၏ေခါင္းေပၚတြင္  33 စကၠန္ ့ထိထားကာ မတ္ရပ္ျပျပီးဂရင္းနစ္စံခ်ိန္တင္ခဲ့ပါတယ္။ (ေၾသာ္... သူတို႕ႏိုင္ငံမွာ ကားကို ေခါင္းရြက္ေရာင္းတုန္းပါလားေနာ္၊ တိုးတက္မႈကလည္း ေႏွးေကြးလိုက္တာ... အဟိ)
ဲJuhn Rasanen ဆိုသည့္ သူကေတာ့ အေလးခ်ိန္ 132 ေပါင္ရွိသည့္ လူတစ္ေယာက္ကို 5.40 မီတာ ေရာက္သညိအထိ ပစ္ျပကာ ဂရင္းနစ္စံခ်ိန္တင္ျပသြားခဲ့ပါတယ္။ (ေအာင့္မ်က္ေလး ေသပါၿပီဗ်)
အေမ၇ိကန္ႏိုင္ငံ Texas ျမိဳ ့တြင္ ရွိသည့္ Jackie Bibby ဆိုသည့္ ေျမြဆရာဟုေခၚသည့္ ပုဂၢိဳလ္ သည္ ထိုအထက္ပါဇလားထဲတြင္ အဆိပ္အျပင္းဆံုး ေျမြ 87 ေကာင္ႏွင့္အတူ 45မိနစ္ အတူေနျပကာ ဂရင္းနစ္စံခ်ိန္ကိုတင္လိုက္ ပါတယ္။ (အင္း.... အဲ့ဒီလူက ေျမြလူသား ျဖစ္မယ္)
ွSpace Cowboy ဟုခ်စ္ႏိူးအမည္ေပးထားပါတယ္ သူ ့ကိုေတာ့ သူ ့နာမည္အရင္းကေတာ့  Chayne Hultgren ျဖစ္ပါတယ္၊  သူရဲ့ေအာက္မ်က္ခံုးႏွင့္ 907 ေပါင္ အေလးခ်ိန္ရွိတဲ ့အထက္ပါလွည္းကို ဆြဲျပကာ ဂရင္းနစ္စံခ်ိန္တင္ခဲ့ပါတယ္။ (အတဲယားတယ္ကြာ ငါ့ေကာင္မေလးေတာင္ ၾကည့္ရဲလို႕ မ်က္စိ မိတ္ထားတယ္... ဟိ)
Austrain မွ Oliver Gratzer ဆိုသည့္ အမ်ိဴးသားတစ္ေယာက္သည္ ေရခဲေသတၱာ 24 ေလးလံုးကို အေ၀းဆံုးသို ့ပ်က္စီးေအာင္လက္ျဖင့္ တြန္းဖယ္ကာ တစ္မိနစ္အတြင္း လုပ္ျပခဲ့ပါတယ္။ (က်ေနာ္လည္း အေလ်ာ္ေတာင္းရမယ္ ဒီလူကို)
Brain Duffied ဆိုသည့္ ပုဂၢိဳလ္သည္  ၾကက္သြန္နီ ဥတစ္လံုးကို 1မိနစ္နဲ ့29 စကၠန္ ့အတြင္းအကုန္စားျပကာ ထူးထူးျခားျခားစံခ်ိန္တင္ျပသြားခဲ့ျဖင္းျဖစ္ပါတယ္။ (ၾကက္သြန္နီက စပ္တယ္ေလဗ်ာ....အဟိ...)
သူတို ့ကေတာ့ စံခ်ိန္တင္တာလား ကားေကာင္းမေကာင္း စမ္းတာလားမသိဘူးပဲဟိ.. Smart Car ေသးေသးေလးေပၚတြင္ လူ14 ေယာက္၀င္ကာ ျပသျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ (က်ေနာ္ေတြ႕တာကေတာ့ ေကာင္မေလးေတြခ်ည္းပဲဗ်၊ ဒီေလာက္က်ဥ္းက်ဥ္း ေလးထဲမွာ ေကာင္ေလးသာ ပါရင္လည္း လြယ္ဘူး လြယ္ဘူး.... ဟီးးး)

သနပ္ခါး

ပံု ။  ရွင္မေတာင္သနပ္ခါး  ပံု ။  သီးသီး         သနပ္ခါးကို ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား ႏွစ္သက္ၾကပါတယ္။ေမြးကင္းစ အႏွီးထုပ္အရြယ္တည္းက စလို႔ သနပ္ခါးလိမ္းၾကပါတယ္။        ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဘယ္ေနရာကို သြားသြား သနပ္ခါးမ်က္ႏွာမ်ားကို ေတြ႕ၾကရမွာပါ။သနပ္ခါးရဲ႔ ရုကၡေဗဒ အမည္ကေတာ့ Limonia crenulata  ျဖစ္ျပီး chinese box tree လို႔ လူသိမ်ားပါတယ္။      သနပ္ခါးပင္ကို သီရိလကၤာႏိုင္ငံ၊ အိႏၵိယႏိုင္ငံ အေနာက္ပိုင္း န႔ဲ ျမန္မာႏိုင္ငံ အလယ္ပိုင္း အညာေဒသ တို႔မွာ ေတြ႔ရွိရပါတယ္။ျမန္မာ့သနပ္ခါးထဲမွာ လူၾကိဳက္အမ်ားဆံုးကေတာ့ ရွင္မေတာင္ သနပ္ခါးျဖစ္ပါတယ္။        ရွင္မေတာင္သနပ္ခါးရဲ႔ ေမႊးရနံ႔ေၾကာင့္ ျမန္မာလူမ်ိဳးတိုင္း ရွင္မေတာင္ သနပ္ခါးကို ႏွစ္သက္ၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ရွင္မေတာင္သနပ္ခါးအျပင္ ေရႊဘိုသနပ္ခါးကိုလည္း ႏွစ္သက္ၾကပါေသးတယ္။ ေရႊဘိုသနပ္ခါးက ရွင္မေတာင္သနပ္ခါးလို ထူးျခားစြာ အန႔ံ မေမႊးပ် ံံ႔ ေပမယ့္ ၀င္း၀ါတဲ့ အဆင္းကိုေပးျပီး ညက္လွတဲ့အတြက္ ေရႊဘိုသနပ္ခါးကိုလည္း ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ားက ႏွစ္သက္ၾကပါတယ္။သနပ္ခါးပင္နဲ႔ မ်ိဳးစိတ္နာမည္တူျပီး သနပ္ခါးနဲ႔ လို႔လည္း ေခၚဆိုၾကတဲ့ သီးပင္ (Limonia acidissima)လည္းရွိပါေသးတယ္။ သီးပင္ကို wood apple လို႔ အမည္ေခၚဆိုၾကပါတယ္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားက သီးပင္ရဲ ႔အသီးကို ထန္းလ်က္နဲ႔ေပါက္ကာ ေရာေမႊစားေလ့ရွိၾကပါတယ္။ သီးပင္ရဲ႔ အေခါက္ျဖစ္တဲ့ သီးေခါက္ကိုလည္း သနပ္ခါးအျဖစ္ ေသြးလိမ္းၾကပါတယ္။ ရွင္မေတာင္သနပ္ခါးလို႔ အနံ႔ မေမႊးပ် ံ ႔ ေသာ္လည္းပဲ ေက်ာက္ပ်ဥ္မွာ ေရနဲ႔ ေသြးလိုက္တဲ့အခါမွာ ေစးေနျပီးေတာ့ လိမ္းလိုက္ရင္ အသားအေရ စိုေျပ ၀င္းပလာတာေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ားက သီးေခါက္ကိုလည္း ႏွစ္သက္ၾကပါေသးတယ္။       သနပ္ခါးကို ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားႏွစ္သက္ၾကတာဟာ သနပ္ခါးရဲ႔ ေဆးဖက္၀င္တဲ့ ဂုဏ္သတၱိေၾကာင့္လည္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ေနေလာင္ျခင္းဒဏ္မွ ကာကြယ္ေပးႏိုင္တဲ့ သနပ္ခါးကို ပူအိုက္စြတ္စိုတဲ့ ရာသီဥတုရွိတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အေရျပားထိန္းသိမ္းဖို႔အတြက္ အဓိကထားၾကပါတယ္။အေရျပားယားယံျခင္း ၊ ဓာတ္မတည္႔ျခင္းတို႔အတြက္ သနပ္ခါးကို ဆားနဲ႔ေရာေသြးကာ လိမ္းက်ံၾကပါတယ္။ မ်က္ႏွာမွာ ၀က္ျခံကင္းျပီး အသားအေရ ေခ်ာေမြ႔ဖို႔အတြက္ သနပ္ခါးက ေဆးဖက္၀င္ပါတယ္။         ရခိုင္ျပည္နယ္ ၊ စစ္ေတြျမိဳ႔မွာ နွစ္စဥ္ သၾကၤန္အၾကိဳေန႔တိုင္းမွာ သနပ္ခါးေသြးပြဲ က်င္းပေလ့ရွိပါတယ္။သၾကၤန္အၾကိဳေန႔ညမွာ အမ်ိဳးသမီးေလးမ်ားက သနပ္ခါးေသြးၾကျပီး အမ်ိဳးသားေလးမ်ားက သီခ်င္းမ်ား တီးမႈတ္သီဆိုၾကပါတယ္။ ေသြးျပီး ရရွိလာတဲ့ သနပ္ခါးမ်ားကို ဘုရားဆင္းတုေတာ္မ်ားကို သနပ္ခါးရည္နဲ႔ ေဆးၾကာျပီး ကုသိုလ္ယူၾကတဲ့ ဓေလ့ဟာ ယခုထိတိုင္ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ ရွိေနပါတယ္။       သနပ္ခါးအတံံုးကို ေက်ာက္ပ်ဥ္မွာ ေရနဲ႔ေသြးလိမ္းျခင္းအျပင္ သနပ္ခါးမႈန္႔ကိုလည္း မ်က္ႏွာလိမ္း ေပါင္ဒါ အျဖစ္ အသံုး ျပဳၾက ပါတယ္။ အဆီျပန္တဲ့ အသားအေရ ရွိသူမ်ားအတြက္ သနပ္ခါးဟာ အသင့္ေတာ္ဆံုး အလွျပင္ သဘာ၀ မိတ္ကပ္တစ္မ်ိဳးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။         ရွင္မေတာင္သနပ္ခါးတံုးမ်ားကို သိမ္းဆည္းတဲ့အခါမွာ ပလပ္စတစ္အိတ္ထဲ ထည္႔ျပီး သိမ္းဆည္းတာ အေကာင္းဆံုးပါပဲ။ သစ္သားစားပြဲေပၚမွာ သစ္သားနဲ႔ ထိထားရင္ ရွင္မေတာင္သနပ္ခါးနံ႔သာ သစ္သားဆီကို ကူးသြားျပီး ရွင္မေတာင္သနပ္ခါးက အန႔႔ံ ျပယ္သြား တတ္ ပါတယ္။         ရွင္မေတာင္သနပ္ခါးတံုးမ်ား အထားၾကာလို႔ မေမႊးေတာ့ဘူးဆိုရင္ ေရေႏြးပြက္ပြက္ဆူကို သနပ္ခါးတုံုးေပၚ ေလာင္းခ်လိုက္ရင္ အနံ႔ျပန္ေမႊးလာပါတယ္။ ရွင္မေတာင္ သနပ္ခါးတံုးကို ေရေႏြးပူပူနဲ႔ ေဆးေၾကာျပီး ေနပူပူမွာ ေနလွန္းထားရင္ ရွင္မေတာင္နံ႔ အလြန္ေမႊးပ်ံံ႔ ေနမွာ  ျဖစ္ပါတယ္။   ေလာကအလွအြန္လိုင္းမဂၢဇင္းမွကူးယူတင္ၿပပါသည္ရွင့္..။

ကမၻာေက်ာ္အလဲြမ်ား

သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ၊ ေကာင္းေသာေန႕ပါေနာ္၊ ဒီေန႕ကေတာ့ လြဲတာေတြပဲ ေျပာေတာ့မယ္ဗ်ာ၊ ဒါကေတာ့ ရယ္စရာမဟုတ္ဖူးေနာ္ မွတ္သားစရာေလးေတြ ေပါ့ဗ်ာ၊ ေျပာျပမယ္ေနာ္....

၁။ Windows ထုတ္လုပ္တဲ့ Microsoft ကုမၸဏီကို စတင္တည္ေထာင္တုန္းက ဘီလ္ဂိတ္က ေဆာ့ဖ္ဝဲ ကုမၸဏီအေသးေလးလုပ္မယ္ဆိုျပီး နာမည္ကို Micro (ေသးငယ္ေသာ) Soft (Software) ဆိုျပီး နာမည္ေပးခဲ့တာ။ ယေန႔ေခတ္မွာ အၾကီးဆံုးကုမၸဏီထဲက တစ္ခုျဖစ္ေနျပီ။

၂။ စတိဗ္ေဂ်ာ့က သူ႔ကုမၸဏီအသစ္ကို ဘယ္လိုနာမည္ေပးရင္ေကာင္းမလဲစဥ္းစားေနခ်ိန္မွာ သူ႔သူငယ္ခ်င္းက စားဖို႔ ပန္းသီးလာေပးေတာ့ တစ္ကိုက္ ကိုက္လိုက္မိျပီး အဲဒီပန္းသီးတစ္ကိုက္ ကိုက္မိတဲ့ ပံုနဲ႔ပဲ Apple ကုမၸဏီဆိုတာ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။

ၤ၃။ Final Fanatasy ဂိမ္းစီးရီးေတြနဲ႔ ေအာင္ျမင္ခဲ့တဲ့ Square ကုမၸဏီဟာ ပထမေတာ့ သူ႔ကုမၸဏီက ဂိမ္းထုတ္တိုင္းရႈံးေနတာ။ ဘတ္ဂ်က္ကလဲ သိပ္မက်န္ေတာ့ဘူး။ ေနာက္ဆံုး ဒီဂိမ္းတစ္ခုထုတ္ျပီး ထပ္ရံႈးရင္ေတာ့ ေဒဝါလီခံေတာ့မယ္ဆုိျပီး ဂိမ္းနာမည္ကို Final Fantasy (ေနာက္ဆံုးေသာ စိတ္ကူးယဥ္မႈ) ဆိုျပီး ထုတ္လိုက္တာ အဲဒီကတည္းက ကုမၸဏီေအာင္ျမင္တာ ယခုအထိပါပဲ။

၄။ Google Search Engine ကို စတင္တည္ေထာင္သူေတြထဲက Larry Page က HTML ကို သိပ္မကၽြမ္းက်င္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ Google Home Page ကိုစလုပ္ေတာ့ အဲဒီေခတ္က အလားတူ Search Engine ပံုစံေတြနဲ႔ယွဥ္ရင္ အရွင္းဆံုးပံုစံျဖစ္ေနတာပါပဲ။ နာမည္ကို မွတ္ပံုတင္ဖို႔သြားေတာ့လဲ ပထမေတာ့ Goggle (ေလသူရဲေတြ ေလယာဥ္ေမာင္းခ်ိန္တပ္တဲ့မ်က္မွန္) ဆိုတာကိုေရြးလိုက္တာပါ။ ဒါေပမယ့္ မွတ္ပံုတင္လုပ္တဲ့လူကလြဲျပီးေတာ့ Google ဆိုျပီး မွတ္ပံုတင္ေပးလိုက္ေတာ့ အဲဒီနာမည္ကိုပဲ သံုးျဖစ္သြားတာပါ။ ယခုဆိုရင္ Google ဆိုတာ အင္တာနက္တြင္ရွာေဖြသည္လို႔ အဓိပၸာယ္ထြက္တဲ့အထိ ေအာင္ျမင္ေနပါျပီ။

၅။ Facebook ကို စတင္တည္ေထာင္တဲ့ မက္ခ္ဇူကာဘတ္ ကလဲ အျပာေရာင္ကိုသာ အျခားအေရာင္မ်ားထက္ ပိုမို ခြဲျခားႏိုင္ပါတယ္။ အျခားအေရာင္ေတြကို သူသိပ္မခြဲတတ္ပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ သူခြဲတတ္တဲ့ အေရာင္ အျပာကိုပဲ သံုးလိုက္တာ ယခုဆိုရင္ အျပာေရာင္ဘားတန္းနဲ႔ အျဖဴေရာင္စာလံုးဆိုရင္ Facebook သေကၤတျဖစ္ေနပါျပီ။

၆။ Java programming ဆိုရင္ အဲဒါကစျပီး တီထြင္တုန္းက ပေရာဂ်က္ေခါင္းေဆာင္က သူ႔အိမ္က ျပတင္းေပါက္နားမွာ ဝက္သစ္ခ်ပင္ ရွိေတာ့ အဲဒါကိုအစြဲျပဳျပီး Oak Progamming ဆိုျပီး နာမည္ေပးလိုက္တာ။ ဒါေပမယ့္ မွတ္ပံုတင္ေတာ့ အဲဒါနဲ႔ အလားတူနာမည္ရွိေနေတာ့ အျခားတစ္မ်ိဳးစဥ္းစားရတယ္။ အဲဒီမွာ ပေရာဂ်က္လုပ္ခ်ိန္က ပရိုဂရမ္မာေတြက ေကာ္ဖီေတြနင္းကန္ေသာက္တာကို သတိရျပီး ေကာ္ဖီအမ်ားၾကီးထြက္တဲ့ ဂ်ာဗားကၽြန္း နာမည္ကိုယူျပီး ဂ်ာဗားဆိုတာ ျဖစ္လာတာပဲ။

သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ၊ က်ေနာ္ ေျပာတာ မွားရင္လည္း စိတ္ဆိုရဘူးေနာ္၊ အျမင္ေလးေတြ ဖလွယ္ခ်င္ပါတယ္...

The Innovator’s DNA

Jeffery H. Dyer, Hel B. Gregersen, & Clayton M. Christensen (HBR December 2009)

လူအမ်ားစုက တီထြင္ႀကံဆတယ္ဆုိတာ အရမ္း႐ႈပ္ေထြးခက္ခဲတယ္လို႕ထင္ၾကပါတယ္။ ဒီလုိ တီထြင္တတ္ဖုိ႕ဆိုတာ သာမန္လူေတြ လက္လွမ္းမမွီႏိုင္ဘူးလို႕လည္း ထင္ၾကပါတယ္။ ကိုယ္အဖြဲ႕အစည္းထဲကိုတီထြင္ႀကံဆႏိုင္တဲ့ လူေတြ အလုပ္၀င္လုပ္လာေအာင္၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုတီထြင္ႀကံဆႏိုင္စြမ္း႐ိွတဲ့သူ ျဖစ္လာေအာင္ဘယ္လိုလုပ္ ၾကမလဲဆိုတာေတြက ဒီေန႕ေခတ္မွာအရမ္း အေရးႀကီးလာပါတယ္။ တခ်ိဳ႕လူေတြအတြက္ တီထြင္ ႀကံဆႏိုင္စြမ္းဆိုတာ ေမြးရာပါအရည္အခ်င္းတစ္ခုျဖစ္ေပမယ့္ အဲဒီ့အရည္အခ်င္းမပါလာတဲ့လူေတြကလည္း ကိုယ့္ဘာသာကိုယ ္creative ျဖစ္ေအာင္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္လုိ႕ရႏိုင္ပါတယ္။

Innovative ျဖစ္တဲ့ စြန္႕ဦးတီထြင္သူ ၂၅ ေယာက္၊ ကုမၸဏီအရာရွိ ၃၀၀၀ ေက်ာ္နဲ႕ ပစၥည္းသစ္တီထြင္ တဲ့လူ ၅၀၀ တို႕ကို ၆ ႏွစ္ၾကာ ေတြ႕ဆံုေလ့လာၿပီးေတြ႕ရွိခဲ့တာကေတာ့ creative ျဖစ္တဲ့လူေတြမွာ ႐ွာေဖြ ေတြ ့ ႐ိွထုတ္ေဖာ္ႏိုင္ေသာ အရည္အေသြး - (Discovery Skills) - ၅ ခ်က္ရွိတယ္ဆုိတာပါပဲ။ အဲဒီ့အရည္အေသြးေတြမွာ စဥ္းစားတဲ့အပိုင္းနဲ႕ လက္ေတြ႔ပိုင္းဆိုၿပီး ႏွစ္ပိုင္း႐ိွပါတယ္။ စဥ္းစားတဲ့အပိုင္းမွာ ဆက္စပ္ေတြးေခၚျခင္းက အဓိကျဖစ္ျပီး လက္ေတြ ့ပိုင္းလုပ္ေဆာင္တဲ့အပိုင္းမွာ ေမးခြန္းေတြေမးတာ ၊ ၾကည့္႐ႈေလ့လာတာ ၊ လက္ေတြ ့ျပဳလုပ္တာနဲ႕ လူမႈကြန္ယက္က်ယ္ျပန္႕စြာ ထားတာေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။

Discovery Skill 1 - ဆက္စပ္ေတြးေခၚျခင္း (Associating)

ပထမဆံုးအရည္အခ်င္းတစ္ခုကအေပၚယံၾကည့္ရင္ ဘယ္လုိမွမဆက္စပ္တဲ့ မတူညီတဲ့ ဘာသာရပ္နယ္ပယ္ ေတြကအျမင္ေတြကိုဆက္စပ္ စဥ္းစားႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္း ျဖစ္ပါတယ္။ Intelligence ႐ိွ႐ံုသာမကဘဲ သေဘာ တရားေတြကို ျခံဳငံုၿပီး ဆက္စပ္စဥ္းစားျခင္း (Holistic Thinking)ဆိုမ်ဳိးလုိပါတယ္။ မတူညီတဲ့ ဘာသာရပ္ေတြ ဆက္စပ္ေတြးေခၚျခင္းအားျဖင့္ဥေရာပတြင္ Renaissance လုိ႕ေခၚတဲ့အင္မတန္မွ Innovative ျဖစ္တဲ့ အေတြးအေခၚသစ္ေတြေပၚေပါက္လာခဲ့တဲ့ဉာဏ္သစ္ေလာင္း ေခတ္ႀကီး ေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဥပမာ- Steve Jobs ဆုိရင္လည္း သူ႕ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုးကမတူတဲ့ idea ေတြကို ခ်ိတ္ဆတ္ၿပီးေတြးေခၚရာကေန  ေအာင္ျမင္ေနသူျဖစ္ပါတယ္။

Discovery Skill 2 - ေမးခြန္းမ်ားေမးျခင္း (Questioning)

စီမံခန္ ့ခြဲမႈပိုင္းမွာ ဆရာတစ္ဆူျဖစ္တဲ့ Peter Drucker က အေျဖမွန္ရဖို႕က အခက္ဆံုးျပႆနာမဟုတ္ဘူး၊ ေမးခြန္းမွန္ရဖို႕ကအခက္အခဲဆံုးျဖစ္တယ္လုိ႕ဆိုပါတယ္။ Tata ကုမၸဏီရဲ႕ Chairman ျဖစ္သူ ကလည္း မေမးအပ္ တဲ့၊ မေမးရဲတဲ့ ေမးခြန္းမ်ဳိးေတြေလွ်ာက္ေမးၾကည့္ပါ (Question the unquestionable) လုိ႕ဆုိတယ္။ထူးထူးျခားျခားတီထြင္ႀကံဆမႈရွိတဲ့ ေမးခြန္းေတြထြက္လာဖုိ႕ဆုိတာက သာမန္ပဲ စဥ္းစားေနက် လူေတြအတြက္ ဆုိရင္ေတာ့ စိန္ေခၚမႈတစ္ရပ္ ပဲေပါ့။တီထြင္ၾကံဆႏိုင္ဖုိ႕ဆုိရင္ ဒီလုိေမးခြန္းေတြေမးရပါတယ္...
"ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ရတာလည္း"
"ဘာေၾကာင့္မျဖစ္ရတာလည္း"
"တကယ္လုိ႕မ်ား တစ္ခုခုျဖစ္ခဲ့ရင္" ဆုိတာမ်ဳိးေတြပါ...

မန္ေနဂ်ာေတြနဲ႕ ဒါ႐ိုက္တာအမ်ားစုက လက္႐ိွအေျခအေနကေနနည္း နည္း ထပ္ တိုးတက္ဖုိ႕ကိုပဲ အေလးေပးတဲ့ ေမးခြန္းေတြပဲ ေမးတတ္ၾကတယ္။ တီထြင္ႀကံဆတတ္တဲ့စြန္႕ဦးတီထြင္တဲ့သူေတြကေတာ့အၿမဲ စြဲထားတဲ့ ယူဆခ်က္ေတြနဲ႕ သမ႐ိုးက်အေတြးအေခၚေတြကို စိန္ေခၚတဲ့ ေမးခြန္းေတြအၿမဲတမ္းထုတ္ၿပီး စဥ္းစားေနတတ္ပါတယ္။ အဖြ႔ဲအစည္းတုိင္းမွာအမ်ားနဲ႕ဆန္႔က်င္တတ္တတ္တဲ့ သူေတြ အၿမဲလုိလုိ ရွိတတ္ပါတယ္။ အဲဒီ့လူေတြကအားလုံးက ေကာင္းတယ္လုိ႕သေဘာတူထားတဲ့ ကိစၥေတြကိုလည္းကန္႕လန္႕လုပ္တတ္တယ္။ ဆန္႔က်င္ဘက္လုပ္ရာကေန ပိုေကာင္းတဲ့ အျမင္ေတြ၊ နည္းလမ္းေတြ၊ Idea အသစ္ေတြရတတ္ပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ တခ်ဳိ႕အဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ Idea အသစ္ေတြလုိလာရင္ Brainstorming လုပ္တဲ့ အခါမ်ဳိး၊ Quality Circle ဖြဲ႔စည္းတဲ့ အခါမ်ဳိးေတြမွာကန္႕လန္႕တုိက္ဖုိ႕ Devil’s Advocate တစ္ေယာက္ကိုေရြးၿပီး အဖြဲ႕ဖြဲ႕ေပးတတ္ပါတယ္။ Idea Generation အတြက္ မတူတဲ့ Idea ေတြမ်ားမ်ားရ ဖုိ႕အတြက္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဆန္႕က်င္ဘက္ကိုအၿမဲတမ္း ေတြးေတြးေပးဖုိ႕လုိပါတယ္။

တီထြင္ႀကံဆတဲ့လူေတြကသူတုိ႕စိတ္ထဲမွာကိစၥတစ္ခုခုနဲ႕ပတ္သတ္ျပီးလံုး၀ဆန္႕က်င္ေနတဲ့ အေတြးႏွစ္မ်ိဳး ရွိေနတတ္တယ္။ ဆန္႕က်င္ဘက္ကို ေတြးေပး ျခင္းအားျဖင့္ သမား႐ိုးက် မဟုတ္တဲ့ နည္းသစ္ေတြ ရလာႏုိင္ ပါတယ္။

Discovery Skill 3 - ၾကည့္႐ႈေလ့လာျခင္း (Observing)

ကုမၸဏီအရာရွိေတြက ေန႕စဥ္ဘ၀ ျဖစ္ရပ္ေတြ၊ အေျခအေန ေတြကိုေလ့လာၿပီးေတာ့လည္းသာမန္ မဟုတ္တဲ့ စီးပြားေရး အႀကံဉာဏ္ေတြရတတ္ပါတယ္။ ၾကည့္႐ႈ ေလ့လာတယ္ဆိုတာက အေသးစိတ္ ေလ့လာရ
မွာျဖစ္တယ္။ အဓိကအားျဖင့္ မိမိရဲ႕ကုန္ပစၥည္းေတြကို ၀ယ္ယူႏိုင္တဲ့လူရဲ႕အေျခအေန၊ အျပဳအမႈေတြကို အေသးစိတ္ ၾကည့္႐ႈေလ့လာဖုိ႕ လုိပါတယ္။ တျခား Company ေတြရဲ႕ activities ၊ Supplier ရဲ႕ activities ၊ နဲ႕ ၿပိဳင္ဘက္ ရဲ႕ activities ေတြကိုေလ့လာေစာင့္ၾကည့္ၿပီး စီးပြားေရးအျမင္သစ္ေတြရလာမွာပါ။

Discovery Skill 4 - လက္ေတြ႕စမ္းသပ္ျခင္း (Experimenting)

Innovators ေတြက သူတို႔ရဲ႕idea ေတြကို ပံုစံငယ္လုပ္ၿပီး လက္ေတြ႕စမ္းသပ္တတ္ပါတယ္။ သူတို႔ကသူတို႕ က်င္လည္တဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ကို စမ္းသပ္ခန္းလုိ သေဘာထား တတ္ပါတယ္။ ဒီလုိ လက္ေတြ႕လုပ္ၿပီး လက္ေတြ႕ဘ၀အေတြ႕အႀကံဳမ်ားႏွင့္ ေပါင္းစပ္ၿပီးပိုမိုဆန္းသစ္တဲ့ အေတြးအေခၚေတြရလာႏိုင္တာေပါ့။

Discovery Skill 5 - လူမႈကြန္ယက္က်ယ္ျပန္႕စြာ ထားျခင္း (Networking)

တီထြင္ႀကံဆတဲ့သူေတြက မိမိ ႏွင့္မတူညီတဲ့ အျမင္႐ိွတဲ့လူေတြနဲ႕အေပါင္းအသင္းလုပ္ ဆက္ဆံတတ္ၿပီး သူတို႕ရဲ႕အသိပညာ အ၀န္းအ၀ိုင္း ပိုမိုက်ယ္ျပန္႕လာေအာင္ လုပ္တတ္ၾကပါတယ္။ သူတို႕က ေဒသျခား၊ ႏိုင္ငံျခားက မတူညီတဲ့ဘ၀၊ မတူညီတဲ့ ေနထိုင္မႈပံုစံေတြကို ေလ့လာတတ္ ပါတယ္။

ႏိုင္ငံတကာေဆြးေႏြးပြဲေတြတက္ၿပီးစြန္႕ဦးတီထြင္သူေတြ၊ ပညာေရးနယ္ပယ္က ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ၊ စြန္႕စားသူေတြ၊ အေတြးအေခၚပညာရွင္ေတြႏွင့္ႏွီးေႏွာဖလွယ္ေတြ႕ဆံုတာေတြ လုပ္ၿပီး ေတာ့လည္း အေတြးအေခၚသစ္ ေတြရႏိုင္ပါတယ္။ စြန္႔ဦး တီထြင္ႀကံဆမႈဆုိတာ ေမြးကတည္းက ကိုယ့္ေသြးထဲမွာ မေတာ္တဆ ပါလာျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ ဆန္းသစ္ တီထြင္တတ္ဖုိ႕ကုိယ့္ဘက္က အၿမဲတမ္း ေလ့က်င့္ျပင္ဆင္ေနဖုိ႕ လုိအပ္တယ္။

အဓိကအားျဖင့္ ယခုေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ Skills ေတြကို သိ႐ိွ နားလည္း ႐ံုတင္မဟုတ္ဘဲလက္ေတ႔ြ ဘ၀မွာအက်င့္ျဖစ္သြား တဲ့အထိေလ့က်င့္ ေပးရမွာပါ။ အမ်ားနဲ႕မတူတဲ့ ေတြးေခၚမႈမ်ိဳးရဖုိ႕အတြက္ ပုံမွန္ေတြးေခၚမႈပံုစံေတြကခြဲထြက္ၿပီး ေဘာင္ခတ္မထားဘဲ လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚစဥ္းစားတတ္ဖုိ႔ ေလ့က်င့္ေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္။

Written by:

Aung Kyaw Htay
Training & Student Service Manager
Strategy First Institute

Download လုပ္ရန္
www.strategyfirstinstitute.com/index.htm

Read more: The Innovator’s DNA - Myanmar Network http://www.myanmar-network.net/forum/topic/show?id=3423487%3ATopic%3A414825&xgs=1&xg_source=msg_share_topic#ixzz1YlUAotYw

ကြ်န္ေတာ္ႏွင္႔ေငြလဲသူမ်ား(၁)

ကြ်န္ေတာ္ဒီအေၾကာင္းကိုေရးရမယ္ဆိုရင္ ကိုယ္႔ေပါင္ကိုယ္လွန္းေထာင္းသလိုျဖစ္လိမ္႔..မယ္။ ဒါေပမဲ႔ဗ်ာ..မတတ္ႏိုင္ဘူး..ေလ။ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ႔.. ..သင္ခန္းစာတစ္ခု အသိတစ္ခုအေနနဲ႔ေတာ႔ဒီစာကိုကြ်န္ေတာ္ေရးရလိမ္႔.မယ္။လူေတြကေျပာၾကတယ္ဗ်.. လူေတြေကာင္းေၾကာင္း၊မေကာင္းေၾကာင္း စသည္ျဖင္႔ေပါ႔ဗ်ာ။ ဒီမွာေတာ႔ကြ်န္ေတာ္ေျပာမွာက.. လူေတြမေကာင္းေၾကာင္း.. ဘာျဖစ္လို႔မေကာင္းတာလဲလို႔ေမးမယ္ဆိုရင္ေတာ႔..ကြ်န္ေတာ္မွာေျဖစရာရွိပါတယ္။

အျဖစ္ကသည္လိုဗ်... . ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ႔... စကၤာပူက ျမန္မာျပည္ကို ..အျပန္ ျမန္မာေငြက.. သံုးစရာမရွိေတာ႔... ကြ်န္ေတာ္နဲ႔သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္.. ဆူးေလးကိုသြားျပီ ေဒၚလာလဲမယ္ေပါ႔ဗ်ာ..ဒီလိုနဲ႔  ၄၅ ဘတ္စ္ စီးျပီးေတာ႔..  ဆူးေလးကို.. ေရာက္ခဲ႔တယ္.ဆိုပါစို႔။ ဆူးေလးဘုရားအနီး.. လြတ္လပ္ေရးပန္းျခံနားက ဘတစ္ကားမွတ္တိုင္မွာ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာ(ေဒၚလာေငြအေရာင္းအ၀ယ္လုပ္တဲ႔သူ)ေတြက အေကာင္းဆံုးမ်က္ႏွာထားနဲ႔ အခ်ိဳသာဆံုးျပံဳးရင္းေပါ႔ဗ်ာ...။ဒါနဲ႔..ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကို ..သူကေမးေလရဲ႕.. ညီေလးတို႔ေဒၚလာလဲမလားေပါ႔..။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကလည္း ေငြလာမလဲခင္ကတည္းက.. ေပါက္ေစ်းကိုအင္တာနက္မွာ ရွာထားေတာ႔.. ေငြေစ်းကို .. အၾကမ္းအားျဖင္႔သိတာေပါ႔ဗ်ာ.။ဒါနဲ႔. ကြ်န္ေတာ္ကေမးလိုက္တယ္.. ေရာင္းေစ်းနဲ႔၀ယ္ေစ်း..ဘယ္ေလာက္လဲေပါ႔. .. ။ျခားနားခ်က္ကိုသိခ်င္တာကိုးဗ်။

ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာေတြက.. ေျပာပါတယ္.... ေဒၚလာလဲရင္.. ၆၄၀  ၊ ျမန္မာေငြလဲရင္.. ၆၃၀   ေပါ႔။ ကြ်န္ေတာ္လဲ.. ဘယ္ဆိုးမလဲေပါ႔ ဟန္က်ျပီထင္တာကိုးဗ်။ဘာေၾကာင္႔လဲ ဆိုရင္ လြန္ခဲ႔တယ္ ၁ ပတ္ေလာက္က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ျမန္မာေငြလဲ ..တာ  စကၤာပူတစ္ေဒၚလာ .. ၅၈၀ က်ပ္ပဲရတာေလ။ ဒါနဲ႔..ဘယ္ေျပာေကာင္းမလဲ.. လဲတာေပါ႔ဗ်ာ။  ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာေတြကလည္း..အုပ္စုနဲ႔ဗ်.. တစ္ေယာက္ထဲမဟုတ္ဘူး... အနည္းဆုံး ၇ ေယာက္ေလာက္ရွိတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလဲ.. ပါေလရာငါးပိခ်က္ .. အရုိးရရ.. အျမီးရရေကာင္ေတြေပါ႔ဗ်ာ။ ဒီလိုနဲ႔..ေငြစလဲတယ္ဆိုပါစို႔...။ ကြ်န္ေတာ္ က ေဒၚလာ ၂၀၀ ေလာက္လဲမွာဆိုေတာ႔...  ျမန္မာေငြ ၁၂၆၀၀၀ ရမယ္ေပါ႔ဗ်ာ။ သူတို႔ကလဲ.. ကြ်န္ေတာ္ကို..ျမန္မာေငြကိုအေသအခ်ာေရေပးတဲ႔ဗ်... ကြ်န္ေတာ္ကလဲ.. အေသအခ်ာျပန္ေရဆိုေတာ႔.. .. အေရအတြက္. ကေတာ႔ကြက္တိေပါ႔ဗ်ာ။.. ဒီလိုနဲ႔.. ျပသာနာတက္မဲ႔.. လမ္းေၾကာင္းကစပါေလေရာဗ်ာ။

ဒီလိုဗ်... .. ကြ်န္ေတာ္ဘက္ကလည္း. ျမန္မာေငြရျပီဆိုေတာ႔.. ေဒၚလာျပန္ေပးရေတာ႔မွာေလ..။ေဒၚလာ ၂၀၀ ေပးလိုက္ရင္..ဒီကိစၥကအိုေကျပီလို႔ထင္ထားတာကိုဗ်။ ဒါနဲ႔.. ကြ်န္ေတာ္လဲ.. ေဒၚလာ.. ၂၀၀ ထုတ္လဲေပးေရာ.. ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာေတြက.. စရစ္ပါေလေရာဗ်ာ။.. ဘာတဲ႔... ငါးဆယ္တန္ . တစ္ရြက္က.. ထိပ္ကျဖဴတယ္ဆိုလား..ညိဳတဲ႔ဆိုလား... အစင္းရာပါတဲ႔ဆိုလား... စရစ္တာေပါ႔ဗ်ာ.။ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း.. စကၤာပူဘဏ္က... ထုတ္လာတာ.. အသစ္စက္စက္..သံုးေတာင္မေတာင္ရေသးဘူးလို႔...ေပါ႔။ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာတို႔ကလဲ... အင္တင္တင္နဲ႔.. မလဲဘူးေပါ႔ဗ်ာ..။ ဒီလိုနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္လက္ထဲက..ျမန္မာေငြကို.. ျပန္ယူတာေပါ႔ဗ်ာ။ကြ်န္ေတာ္က ဒါဆိုလဲ... တစ္ေဒၚလာ.. ၆၂၀ ထားဗ်ာ။ ခင္ဗ်ာတို႔ကလညး္ရစ္စရာမရွိၾကံဖန္ရစ္တယ္ေပါ႔ဗ်ာေျပာေတာ႔.. သူတို႔ကလညး္လဲမယ္ေပါ႔.. ဆိုျပီးကြ်န္ေတာ္ကို ခုဏက. ျမန္မာေငြကို.. ၂ ေထာင္ႏုတ္ျပီးျပန္ေပးတာေပါ႔ဗ်ာ..။ျပီးေတာ႔.. .. ပါေလရာငပိခ်က္ေတြက..အဖမ္းအဆီးရွိတယ္... အဖမ္းအဆီးရွိတယ္... ထားေအာ္ပါေလေရာ...ကြ်န္ေတာ္တို႔လဲ... ျမန္မာေငြယူျပီး.. ကိုယ္လမ္းေၾကာင္းကို.. လစ္တာေပါ႔ဗ်ာ။ ၃၆ လမ္းနားလဲေရာက္ေရာ... ပိုက္ဆံကိုျပန္ေရအၾကည္႔မွာ... ၂၀၀၀၀
ဗ်ာ... ေရာ႔ေနပါေလေရာဗ်ာ...။စိတ္ကလည္းေတာ္ေတာ္ ညစ္သြားတယ္ခင္ဗ်ာ။ ဒီလိုနဲ႔... ျပန္သြားျပီး ဒီေကာင္ေတြကို.. ျပန္ရွာ.. မယ္ေပါ႔ဗ်ာ ေတြ႔လုိေတြ႔ျငားေပါ႔။..ဒီေကာင္ေတြက.. လူလည္ဗ်။ တစ္ေနရာရာ..ဒိုးျပီးဆိုတာကာေတာ႔.. ေဗဒင္ေမးစရာမလိုပါဘူး..။ကြ်န္ေတာ္တို႔လည္း... အဲဒီအနီးနားတစ္၀ိုက္ကလူေတြကို... .. inquire လုပ္တာေပါ႔ဗ်ာ။ကြ်န္ေတာ္..စံုးစမ္းထားသေလာက္ေပါ႔ဗ်ာ... ကြ်န္ေတာ္ခံစားမိသေလာက္ေျပာရမယ္ဆိုရင္ဗ်ာ။

(၁)သတ္မွတ္ထားတဲ႔ ေပါက္ေစ်းေဘာင္ေက်ာ္ခဲ႔ရင္... .(ဥပမာ..ေပါက္ေစ်း.. ၅၈၀..ဒါေပမဲ႔ သူတို႔ေျပာေစ်း.. ၆၂၀)

(၂) ေငြေရာင္းအ၀ယ္လုပ္တဲ႔သူ... ၂ ေယာက္ထက္ပိုခဲ႔ရင္...

(၃)လက္ဖက္ေရဆို္င္.. (သို႔) တစ္ဆို္င္ဆိုင္မွာ မလဲခဲ႔ဘူးဆိုရင္

(၄)ေငြအေရာင္းအ၀ယ္လုပ္သူရဲ႕မ်က္ႏွာထားဟာ... တည္ၾကည္မႈပ်က္ျပာေနခဲ႔ရင္

(၅)မိမိေရာင္းမယ္႔..ေဒၚလာကို.. အျပစ္အနာအဆာကို..ရွာၾကံေျပာျပီး.. အာရုံကိုေျပာင္းေအာင္လုပ္ခဲ႔မယ္ဆိုရင္

(၆)ေဒၚလာေငြကို.. ကိုယ္တိုင္ေရခြင္႔မရွိခဲ႔ဘူဆိုရင္(ဥပမာ..ေဒၚလာ ၃၀၀ လဲမယ္ဆိုပါေတာ႔ဗ်ာ.. .ေဒၚလာကိုသူတို႔ေရွ႕မွာမိမိကိုယ္တိုင္တစ္ရြက္ခ်င္းေရခြင္႔မရွိဘဲ.. ေပးလိုက္ရတယ္ေပါ႔ဗ်ာ)

(၇)ေငြလဲမယ္႔သူက.. မိမိတစ္ေယာက္တည္းျဖစ္ခဲ႔ရင္

(ဂ)ေငြအေရာင္းအ၀ယ္လုပ္သူရဲ႕ဖုန္းနံပါတ္ မရွိခဲ႔ဘူးဆိုရင္ (သို႔)အသိမိတ္ေဆြ(သို႔)အရင္ကေငြလဲဖူးသူမဟုတ္ခဲ႔ရင္

(၉)ေငြလဲျပီးေနာက္... သူတို႔ေရွ႕မွာ..ေငြကိုေနာက္တစ္ခါျပန္စစ္ႏိုင္ခြင္႔မရွိခဲ႔ဘူးဆိုရင္

(၁၀)အဖမ္းအဆီးရွိတယ္.. အဖမ္းဆီရွိတယ္လို႔... တစ္စုံတစ္ေယာက္က..ေျပာသံကိုၾကားရခဲ႔ရင္

(၁၁)ေငြအေရာင္းအ၀ယ္ လုပ္တဲ႔သူဟာ... ေတာက္တဲ႔လိုေနာက္ကတစ္ေကာက္ေကာက္လိုက္ေနခဲ႔မယ္ဆိုရင္

(၁၂)ေငြအေရာင္းအ၀ယ္ လုပ္သူဟာ.. သာမန္ထက္. အပိုစကားေတြေျပာေနခဲ႔မယ္ဆိုရင္

မယံုပါနဲ႔... အလိမ္ခံရဖို႔.. ရာခိုင္ႏႈန္းေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္..။

(ေနာက္မွဘဲ... သူတို႔ဘယ္လိုဘယ္ပုံလိမ္တယ္ဆိုတာကေတာ႔... ေနာက္ဆက္တဲြ..အေနနဲ႔ခ်န္ထားပါေစအံုးဗ်ာ)

ခင္မင္စြာျဖင္႕

ေအာင္ေက်ာ္ဇင္ျမင္႔

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ "Copy--- Paste"

အိမ္ေရာက္တာနဲ႔ "ထမင္းဆာလိုက္တာ... ထမင္းမက်က္ေသးဘူးလား" လို႔ ေအာ္တတ္တဲ့သူဟာ သားသမီးပါ။ အိမ္ေရာက္တာနဲ႔ အဝတ္အစားေတာင္မလဲဘဲ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲဝင္ ထမင္းဟင္းခ်က္ျပဳပ္တာ အေမပါ။

"ထမင္းက ပူလိုက္တာ၊ ဟင္းက ငန္လိုက္တာ" လို႔ ညည္းတြားတတ္သူဟာ သားသမီးပါ။
အသီးအရြက္ေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ ရွိတာေလးနဲ႔ အရသာရွိရွိ ႀကိဳးစားခ်က္ျပဳပ္တာ အေမပါ။

အၿမဲတမ္း ပိုက္ဆံုလိုၿပီလို႔ လက္ျဖန္႔ေတာင္း၊ မေပးျပန္ေတာ့လည္း စိတ္တိုစိတ္ေကာက္တတ္သူဟာ သားသမီးပါ။ ေခၽြတာမွ်သံုး ဘာမဆို အေသးစိတ္တြက္ခ်က္လို႔ သားသမီးပညာေရးအတြက္ဆိုရင္ တြန္႔တိုႏွေျမာျခင္းမရွိတာ အေမပါ။

မနက္အိပ္ရာထရမွာပ်င္းတဲ့အျပင္ ဟိုဟာဒီဟာ ညည္းတြားက်ီး(ေခ်း)မ်ားတတ္တာ သားသမီးပါ။ ညဥ့္နက္မွအိပ္ရာဝင္ မိုးလင္းရင္ေစာေစာထလို႔ မနက္စာျပင္ဆင္တာ အေမပါ။

အိမ္စာမ်ားတယ္၊ ေက်ာင္းသြားရတာ ေမာတယ္လို႔ ညည္းတြားတတ္တာ သားသမီးပါ။ အဝတ္ေလွ်ာ္၊ ထမင္းခ်က္ တစ္ေနကုန္ အလုပ္ပင္ပင္ပန္းပန္းလုပ္တာေတာင္ မညည္းတြားတဲ့အျပင္ ညအခါ သားသမီးနဲ႔အတူ စာက်က္ေဖာ္လုပ္တာ အေမပါ။

တျခားလူခ်မ္းသာတာကို အားက်ၿပီး ကိုယ့္အိမ္ဆင္းရဲေၾကာင္းကို အျပစ္ဆိုတတ္တာ သားသမီးပါ။ အလုပ္မရွိရင္ အၿငိမ္မေနတတ္ မနက္မိုးလင္းက မိုးခ်ဳပ္အထိအလုပ္လုပ္ ေငြရွာတာ အေမပါ။

ကိုယ့္မိသားစုေမြးေန႔ကို မမွတ္မိ၊ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းေမြးေန႔ေရာက္ရင္ မနက္ေစာေစာ လက္ျဖန္႔ေငြေတာင္း လက္ေဆာင္ဝယ္ေပးတတ္တာ သားသမီးပါ။ ကိုယ့္ေမြးေန႔ကိုေမ့ၿပီး မိသားစု၊ သားသမီးေတြရဲ႕ေမြးေန႔ကို လက္ေဆာင္ေတြနဲ႔ ျပင္ဆင္ေပးတတ္တာ အေမပါ။

အျပင္မွာ စိတ္ညစ္တာႀကံဳခဲ့ရင္ အိမ္မွာမျပတ္ညည္းတြားျပၿပီး ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္၊ ႏွစ္သိမ့္စိတ္ကို ေတာင္းဆိုတတ္တာ သားသမီးပါ။ အျပင္မွာ ဘယ္ေလာက္ပဲ စိတ္ညစ္တာႀကံဳခဲ့ႀကံဳခဲ့ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ အတတ္ႏိုင္ဆံုးၿပံဳးရႊင္ေနတတ္တာ အေမပါ။

စိတ္ညစ္၊ စိတ္တိုရင္ေပါက္ကဲြ၊ စိတ္ရႈပ္ရင္ညည္းတြားလို႔ အိမ္ကို ခံစားခ်က္ေတြေပါက္ကဲြရာေနရာလို႔ သတ္မွတ္တတ္တာ သားသမီးပါ။ စိတ္ညစ္၊ စိတ္ရႈပ္တာေတြကို ရင္မွာၿမိဳသိမ့္ ကိုယ့္ရဲ႕မေကာင္းတဲ့စိတ္ခံစားခ်က္ေတြ မိသားစုကို ကူးစက္သြားမွာစိုးတာ အေမပါ။

ေက်ာင္းတစ္ဘက္၊ အလုပ္တစ္ဘက္နဲ႔ မအားဘူးလို႔အေၾကာင္းျပ အိမ္ကိုဖုန္းအဆက္နည္းတာ သားသမီးပါ။ ဖုန္းထဲမွာ ေနေကာင္းလား! စားဝလား! လို႔စိတ္ပူ သားသမီးေတြကို အၿမဲလြမ္းဆြတ္စိတ္ပူတတ္တာ အေမပါ။

အိမ္ကစုေဆာင္းထားတာေတြ ခဏ"ေခ်းငွား"ၿပီး အိမ္ႀကီးအိမ္ေကာင္းနဲ႔ သက္ေတာင့္သက္သာေနတာ သားသမီးပါ။ တစ္သက္လံုး ပင္ပင္ပန္းပန္းအလုပ္လုပ္ အခုခ်ိန္ထိ အိမ္အိုအိမ္ေဟာင္းေလးနဲ႔ေနတာ အေမပါ။

အားလပ္ရက္ေတြကို သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေပ်ာ္ပါး အိမ္ျပန္ဖို႔ေမ့ေနတတ္တာ သားသမီးပါ။ သားသမီးေတြကို ခဏေလးပဲျမင္ရျမင္ရ ျမင္ရတဲ့တခဏမွာ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ေနတတ္တာ အေမပါ။

မိန္းမရ၊ ေယာက္်ားရရင္ မိဘကိုေမ့တတ္တာ သားသမီးပါ။
သားသမီးအတြက္ တစ္သက္စိတ္ပူရံုမက ေျမးေတြကိုပါ စိတ္ပူထိန္းေက်ာင္းေပးတတ္တာ အေမပါ။

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာကို ပါးစပ္ဖ်ားမွာခ်ိတ္ဆဲြ၊ လက္ေတြ႔မွာ လႈပ္ရွားမႈမျပတတ္တာ သားသမီးပါ။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာကို ပါးစပ္ထဲက လံုးဝထုတ္မေျပာလည္း သားသမီးအေပၚ အခ်စ္ေတြအၿမဲက်ဲျဖန္႔တတ္တာ အေမပါ။


ခ်စ္ျခင္းေမတၱာက အဲဒီလိုနည္းနည္းေလးေတာ့ အၿမဲလဲြေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ မိဘနဲ႔သားသမီးၾကားက ျခားနားခ်က္ေလးပါ။ သားသမီးေတြ တေျဖးေျဖးႀကီးျပင္းၿပီး မိဘေနရာကို ေရာက္လာခ်ိန္က်မွ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာရဲ႕ တကယ့္အဓိပၸာယ္ကို နားလည္ေကာင္း နားလည္လာပါလိမ့္မယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြကို ဘဝရဲ႕အမွတ္တရအျဖစ္ သိုေလွာင္လာပါလိမ့္မယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ ကၽြန္မတို႔က အဲဒီခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို " Copy----- Paste" အႀကိမ္ႀကိမ္လုပ္ဖို႔ပဲ ပိုလိုအပ္ေနပါတယ္။ ဒါမွ မိဘေတြကို ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ေစမယ့္ ခံစားမႈေတြကို ကၽြန္မတို႔ေပးႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

***** "အေမ"ဆိုတဲ့ေနရာမွာ "မိဘ" လို႔ ျဖည့္ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။

မူရင္း--- http://www.jj59.com/jingpinwenzhang/0100450.html

ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္သည္။

Myanmar Network အလုပ္ခြင္တြင္စိတ္ပါေအာင္ ဆြဲေဆာင္ျခင္း (Motivation in the Workplace from Learn English Website) Read more: အလုပ္ခြင္တြင္စိတ္ပါေအာင္ ဆြဲေဆာင္ျခင္း (Motivation in the Workplace from Learn English Website) - Myanmar Network http://www.myanmar-network.net/forum/topic/show?id=3423487%3ATopic%3A392673&xgs=1&xg_source=msg_share_topic#ixzz1XQOsROs8

MP3 အသံဖိုင္၊ မူရင္းေဆာင္းပါးႏွင့္ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ားကို British Council Learn English website (http http://learnenglish.britishcouncil.org/en/professionals-podcasts/mo...) တြင္ သြားေရာက္ေလ့လာႏိုင္ပါသည္။  

စီစဥ္ခန္႕ခြဲမႈပညာ ပါေမာကၡတစ္ဦးႏွင့္ အလုပ္ခြင္တြင္စိတ္ပါေအာင္ ဆြဲေဆာင္ျခင္းအေၾကာင္း ေတြ႕ဆုံေမးျမန္ထားတာကို နားေထာင္ၾကည့္ပါ။


ေမး။       ။ မန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္အတြက္ အလုပ္ခြင္မွာ စိတ္လႈံ႕ေဆာ္ရတာ ဘယ္ေလာက္အေရးႀကီးပါသလဲ။
ပါေမာကၡ။ အိုဗ်ာ။ စိတ္ကိုလႈံ႕ေဆာ္တယ္ဆိုတာ သိပ္ကိုအေရးႀကီးပါတယ္။ မန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္ရဲ႕ အလုပ္မွာ အေရးအႀကီးဆံုးအခ်က္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ဆိုခ်င္ပါတယ္။ ဘယ္အလုပ္မ်ဳိးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္ရဲ႕ တာ၀န္ ကေတာ့ အလုပ္ၿပီးဖိ္ု႔ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ မန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္ဟာ အလုပ္သမားေတြရဲ႕စိတ္ကို လႈံ႕ေဆာ္ဖို႔လိုပါတယ္။ အဖြဲ႕အေနနဲ႔လဲ လႈံ႕ေဆာ္ရမယ္။ တစ္ဦးခ်င္းစီအေနနဲ႔လဲ လႈံ႕ေဆာ္ရမယ္။ စိတ္ပါေအာင္ မစြဲေဆာင္ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ အလုပ္ၿပီးမွာ မဟုတ္ဘူး။


ေမး။       ။ မန္ေနဂ်ာေတြအေနနဲ႔ ဒီလိုစြဲေဆာင္တာေတြကို ဘယ္လိုမ်ားလုပ္ေနၾကသလဲ။ သိပ္ေတာ့လြယ္မယ့္ပံု မဟုတ္ဘူး။
ပါေမာကၡ။ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါကသိမ္ေမြ႕နက္နဲတဲ့ကိစၥပါ။ ဒါေပမယ့္ မန္ေနဂ်ာေတြဆီမွာ နည္းလမ္းေကာင္းေတြရွိပါ တယ္။ ဒီနည္းလမ္းေကာင္းေတြကို သင္ထားၿပီးေတာ့ စိတ္ပါေအာင္ လႈံ႕ေဆာ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ထုတ္လုပ္မႈကို အျမင့္ ဆံုးရေအာင္ လုပ္တယ္။


ေမး။       ။ နည္းလမ္းေကာင္းေတြဆိုတာ ဘာေတြလဲ။
ပါေမာကၡ။ ဟုတ္တယ္။ နည္းလမ္းေကာင္းဆိုတာက ခ်ီးက်ဴးစကားေျပာတာပါတယ္။ ဆက္လုပ္လို႔ေျပာတာပါတယ္။ လုပ္ထားတဲ့အလုပ္ကို အသိအမွတ္ျပဳတာလဲ ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ နည္းလမ္းေကာင္းထဲမွာ ယံုၾကည္မႈရွိတယ္ဆိုတာလဲ ပါတယ္။ ဘာေတြေမွ်ာ္လင့္တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ပါတယ္။ ဒီအခ်က္ေတြက အလုပ္သမားေတြအတြက္ အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္ေတြပါ။

ေမး။       ။ ပိုက္ဆံကေကာ။ ပိုက္ဆံကို ဘယ္လိုသေဘာထားမလဲ။
ပါေမာကၡ။ ဟုတ္ပါတယ္။ ပိုက္ဆံဆိုတာကလည္း အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ နည္းလမ္းေကာင္းကို စာရင္းလုပ္ လိုက္ရင္ ပိုက္ဆံက ေနာက္ဆံုးေနရာက လိုက္တယ္။


ေမး။       ။ ပိုက္ဆံရဲ႕ေရွ႕မွာ ဘယ္နည္းလမ္းေတြက နည္းလမ္းေကာင္းေတြလဲ။ ဘယ္အခ်က္ေတြက အလုပ္သမား ေတြအတြက္ ပို္ၿပီးအေရးႀကီးသလဲ။
ပါေမာကၡ။ ဟုတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာျပခဲ့တဲ့အခ်က္ေတြက အေရးႀကီးပါတယ္။ ၿပီးေတာ့အလုပ္ကို တန္ဘိုးတက္ ေအာင္လုပ္တာလဲ ပါတယ္။ အလုပ္သမားနဲ႔ အလုပ္ရွင္ၾကား ဆက္သြယ္ေရးေကာင္းေအာင္ လုပ္တာလဲပါတယ္။


ေမး။       ။ ပါေမာကၡႀကီးေျပာေနတဲ့ အခ်က္ေတြကို သက္ေသျပႏိုင္တဲ့ နမူနာေတြလက္ေတြ႕ ရွင္းျပပါလား။
ပါေမာကၡ။ သိပ္ေကာင္းတဲ့နမူနာတစ္ခုကေတာ့ ၀က္စ္တန္အလက္ထရစ္ကုမၸဏီပဲ။ မန္ေနဂ်ာေတြဟာ အလုပ္သမား ေတြအေပၚ အေရးတစ္ယူလုပ္လာတဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး ထုတ္လုပ္မႈေတြ အရမ္းတက္လာတယ္။ မန္ေနဂ်ာေတြဟာ အလုပ္ သမားေတြကို ေျပာေျပာဆိုဆိုရွိလာတယ္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြခ်ရမယ့္ ကိစၥေတြမွာ ပါ၀င္ၾကဖို႔ကိုလဲ အားေပးတယ္။ ဒီေတာ့ ငါတို႔အလုပ္ေတြဟာ အေရးႀကီးပါလားလို႔ ခံစားမိလာၾကတယ္။ ဒီေတာ့ အလုပ္ျဖစ္တာေပါ့။

ေမး။       ။ ထုတ္လုပ္မႈေတြေကာ တက္လာသလား။
ပါေမာကၡ။ ဟုတ္ပါတယ္။ ဆြီဒင္ကုမၸဏီ ကိုခၽြန္း ဆိုရင္လဲ နမူနာျပလို႔ရပါတယ္။ အဲဒီကုမၸဏီက ပ်က္မလိုေတာင္ျဖစ္ သြားတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ မန္ေနဂ်ာေတြက ဆံုးျဖတ္ခ်က္အသစ္ခ်ၿပီး လံႈ႕ေဆာ္မႈေတြ လုပ္ခဲ့တယ္။


ေမး။       ။ သူတို႔ ဘယ္လိုလုပ္ၾကသလဲ။
ပါေမာကၡ။ ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အလုပ္သမားေတြအေပၚမွာထားတဲ့ သေဘာထားကို ေျပာင္းလဲလိုက္တာပါပဲ။ မန္ေနဂ်ာေတြဟာ အမိန္႔ေပးခိုင္းတဲ့ အလုပ္ကို ရပ္လိုက္ၾကတယ္။ အမိ္န္႔ေပးခိုင္းတဲ့ေနရာမွာ စည္း႐ံုးလႈံ႕ေဆာ္ လာတယ္။

ေမး။       ။ အဲဒီနည္းလမ္းက အလုပ္ျဖစ္သလား။
ပါေမာကၡ။ တကယ္အလုပ္ျဖစ္တယ္။ တစ္ႏွစ္ကို အေမရိကန္ေဒၚလာ 15 သန္း ႐ႈံးေနရာက ဆယ္ႏွစ္အတြင္းမွာ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း 100 ျဖစ္ေအာင္လုပ္ႏိုင္ခဲ့တယ္။

ေမး။       ။ ေကာင္းပါၿပီဗ်ာ။ တည့္တည့္ပဲ ေမးပါရေစ။ ပါေမာကၡႀကီးေျပာေနတာက အလုပ္သမားေတြဟာ ေငြကို စိတ္မ၀င္စားဘူးလို႔ ေျပာေနတာလား။
ပါေမာကၡ။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာေနတာက အလုပ္သမားေတြဟာ ေငြတစ္ခုတည္းကို စိတ္၀င္စားတာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာတာပါ။ ဒီအခ်က္က အေရးႀကီးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ဘ၀မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ဖို႔အတြက္ အဆင့္တစ္ခုကို ေရာက္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္အရင္က ေျပာခဲ့သလို တစ္ျခားအေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္ေတြရွိေနပါတယ္။ ခ်ီးက်ဴးစကား ေတြ၊ ဆက္လုပ္လို႔ေျပာတဲ့စကားေတြ၊ အသိအမွတ္ျပဳတဲ့စကားလံုးေတြ၊ ယံုၾကည္မႈေတြ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ၊ အလုပ္ကို တန္ဘိုးထားတတ္ေအာင္ အားေပးတဲ့စကားေတြ၊ ၿပီးေတာ့ အျပန္အလွန္ဆက္သြယ္ေရး နည္းလမ္းေကာင္းေတြဟာ အေရးႀကီးတဲ့အခ်က္ေတြပါ။

MP3 အသံဖိုင္၊ မူရင္းေဆာင္းပါးႏွင့္ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ားကို British Council Learn English website (http http://learnenglish.britishcouncil.org/en/professionals-podcasts/mo...) တြင္ သြားေရာက္ေလ့လာႏိုင္ပါသည္။

Read more: အလုပ္ခြင္တြင္စိတ္ပါေအာင္ ဆြဲေဆာင္ျခင္း (Motivation in the Workplace from Learn English Website) - Myanmar Network http://www.myanmar-network.net/forum/topic/show?id=3423487%3ATopic%3A392673&xgs=1&xg_source=msg_share_topic#ixzz1XQOjwCYS

ေရညိွပင္နဲ ့၀ါးပင္

တေန ့မွာလူတစ္ေယာက္ဟာ ဘဝကိုစိတ္ကုန္လာလို ့ အားလံုးကိုအရံႈးေပးဖို့ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ ဘဝကိုအရံွဳးေပးလိုက္မယ္၊အလုပ္ကိုအရံွဳးေပးလိုက္မယ္မိသားစုဘဝကိုလက္ေလွ်ာ့လိုက္မယ္ဆိုတဲ့

ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ ့ေတာထဲကိုထြက္လာခဲ့တယ္။ေတာထဲေရာက္ေတာ့ေနာက္ဆံုးဘာမွဆက္မလုပ္ရေသးခင္

ဘုရားသခင္နဲစကားေျပာဖို ့သူဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ 

ဘုရားသခင္ကိုသူကေျပာတယ္ “ဘုရားသခင္ခင္ဗ်ား-

ကြ်န္ေတာ္ဘဝကိုအရံွဳးေပးေတာ့မယ္။ကြ်န္ေတာ္အရံွဳးေပးသင့္တယ္လို ့ပဲကြ်န္ေတာ္ထင္တယ္။
အရံွဳးမေပးသင့္ေၾကာင္းသက္ေသတစ္ခုေတာင္ဘုရားသခင္ကြ်န္ေတာ့္ကိုေပးစရာမရိွဘူးမဟုတ္လား…”
လို ့ေမးလိုက္တယ္။ဒါနဲ ့ဘုရားကျပန္ေမးတယ္တဲ့။
“အသင့္အနားမွာေရညိွပင္တစ္ပင္နဲ ့ ဝါးပင္တစ္ပင္ ေတြ ့လား” တဲ့။သူကေတြ ့ေၾကာင္းေျပာတဲ့အခါမွာ
ဘုရားက -“အိုလူသား။ အဲဒီေရညိွပင္နဲ ့ ဝါးပင္ကို စပ်ိဳးတုန္းကအတူတူပဲ။အေစ့နွစ္မ်ိဳး ကို ညီမွ်တဲ့ေရေလာင္းၿပဳစုမႈေပးတယ္။ တူညီတဲ့ေျမၾသဇာနဲ့ေနေရာင္ျခည္ကိုေပးတယ္။ သိပ္မၾကာခင္မွာ ေရညိွပင္ေလးေပါက္လာတယ္။
ေျမေပၚမွာေပါက္လာျပီးေၿမျပင္တစ္ခုလံုးကိုဖံုးလႊမ္းသြားတယ္။ဝါးေစ့ကေလးကေတာ့ဘာမွျဖစ္မလာပါဘူး။ ဒါေပမယ္ငါသူ ့အေပၚမွာစြန္ ့လႊတ္ အရံွဳးမေပးခဲ့ပါဘူး။ ဆက္ျပီး ေရ ေလာင္း  ခဲ့ပါတယ္။
တစ္နွစ္ေလာက္ျကာတဲ့အခါမွာ ေရညိွပင္ေလးေတြက နဂိုကထက္ေတာင္ပိုျပီးျပန္ ့ပြားလာပါတယ္။
ဝါးေစ့ေလးစိုက္ထားတဲ့ေနရာမွာေတာ့့ဘာမွျဖစ္မလာေသးပါဘူး။
၂ နွစ္ေျမာက္၊ ၃ နွစ္ေျမာက္၊ ၄နွစ္ေျမာက္ေတြမွာလဲဘာထူးျခားမႈမွမရိွခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူ ့အေပၚမွာလက္ေလွ်ာ့လိုက္ျခင္းမရိွဘဲ ဆက္ျပီးေရေလာင္းေပးခဲ့ပါတယ္။၅နွစ္ေျမာက္မွာေတာ့ဝါးပင္ေညွာင့္ေလးစထြက္လာပါတယ္။ ဒီလိုစထြက္လာျပီး၆လအတြင္းမွာပဲ ေပ၁ဝဝ ေက်ာ္အပင္ၾကီးၿဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။ ဝါးပင္ဟာ ဒီလို အခိ်န္ တို အတြင္း မွာ ဒီ ေလာက္ ္အျမင့္ၾကီးတက္နိုင္ဖို ့၅နွစ္ၾကာ အျမစ္တြယ္ယူခဲ့ရတယ္ေလ။
ငါဘုရားလည္း လူသားေတြကို မသယ္နိုင္တဲ့ဝန္၊ မလုပ္နိုင္တဲ့အရာ ခ်မေပးပါဘူး။
သူ ့ေနရာနဲ့သူျဖစ္လာဖို့ အရည္အခ်င္းေတြေပးထားတယ္ေလ။ ဝါးပင္ေလးအေပၚမွာ
လက္မေလွ်ာ့သလို အသင့္အေပၚမွာလည္း ငါဘယ္ေတာ့မွ လက္ေလွ်ာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို သူမ်ားနဲ့ ဘယ္ေတာ့မွ မနိႈင္းယွဥ္ပါနဲ ့။ ေရညိွပင္ဟာ
ေရညိွပင္ေနရာမွာေနျပီး သစ္ေတာကို စိမ္းလန္းေစသလို၊ ဝါးပင္ဟာ
ဝါးပင္ေနရာမွာေနျပီး သစ္ေတာကို လွပေစပါတယ္။
သင့္အလွည့္လာမွာပါ။ သင္အျမင့္ကိုတက္ဖို့ အခု အျမစ္တြယ္ဖို ့
အခိ်န္ေပးထားတာပါ။”…လို ့ၿပန္ေျဖသတဲ့။
ဒီအခါမွာ ဘုရားက “ဝါးပင္ေလးဟာ ဘယ္ေလာက္ျမင့္ျမင့္တက္မွာလဲ” လို ့ၿပန္ေမးပါတယ္။
လူကလည္း “သူတက္နိုင္သေလာက္တက္မွာပါ” လို ့ ျပန္ေျဖေတာ့
ဘုရားက “ေအး..အဲဒီလိုပဲေပါ့ အသင္လည္း တက္နိုင္သေလာက္ အဆံုးအထိ
တက္လို ့ရတယ္။ ၾကိဳးစားျပီးတက္ေပေတာ့” လို ့ ျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္။


အဆိုးအားၿဖင့္အရွံဳးမခံႏွင့္ အေကာင္းအားၿဖင့္အဆိုးကိုႏိုင္ေလာ့

လ၀န္း

အဂၤါၿဂိဳဟ္သားႏွင့္ ကဗ်ာဆရာ စကားေျပာျခင္း

(A)
ေမး။ ။ ဒါဟာ ဘာလဲ။
ေျဖ။ ။ အဲဒါဟာ ပန္းေလးတစ္ပြင့္ပါ။
ေမး။ ။ သူ႔မွာ ဘာရည္႐ြယ္ခ်က္႐ွိသလဲ။
ေျဖ။ ။ ကၽြန္ေတာ္ မသိဘူး။ သူ႔မွာ ဘာရည္႐ြယ္ခ်က္႐ွိမလဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္ မေျပာႏိုင္ဘူး။ သူဟာ သဘာဝေပါက္ပင္ပါ။ သူ႔အလိုအေလ်ာက္ေပါက္လာတယ္၊ ၿပီး သူ႔အလိုအေလ်ာက္ပဲ ပြင့္လာခဲ့တယ္။
ေမး။ ။ သူ႔ျဖစ္စဥ္ဟာ ဘာလဲ။
ေျဖ။ ။ သူဟာ မ်ိဳးေစ့ေလးတစ္ေစ့ဘဝကေန အပြင့္ကေလးတစ္ပြင့္ ပြင့္လာတယ္။ ၿပီးေတာ့ အခ်ိန္တန္ရင္ အဲဒီအပြင့္ကေလး ေၾကြသြားတာပါပဲ။
ေမး။ ။ အခ်ိန္တန္ရင္ဆိုတာ ဘာကိုရည္ၫႊန္းတာလဲ။
ေျဖ။ ။ သူဆက္လက္႐ွင္သန္ဖို႔ တာဝန္ၿပီးဆံုးသြားၿပီလို႔ ဆိုလိုတာပါ။
ေမး။ ။ သူဟာ မ်ိဳးဆက္ျပန္႔ပြားႏိုင္သလား။
ေျဖ။ ။ ဟုတ္ကဲ့။ သူဟာ မ်ိဳးဆက္ျပန္႔ပြားႏိုင္ပါတယ္။

(B)
ေမး။ ။ ဒါဟာဘာလဲ။
ေျဖ။ ။ ဒါဟာ စာအုပ္တစ္အုပ္ပါ။
ေမး။ ။ သူေရာ မ်ိဳးဆက္ျပန္႔ပြားႏိုင္သလား။
ေျဖ။ ။ ဟုတ္ကဲ့။ မ်ိဳးဆက္ျပန္႔ပြားႏိုင္ပါတယ္။ သူဟာ (လံုေလာက္တဲ့ အေျခအေန႐ွိရင္) ခ်ိဳၿမိန္တဲ့ၿမိဳ႕ႀကီးေတြကို မ်ိဳးဆက္ျပန္႔ပြားေစႏိုင္ပါတယ္။
ေမး။ ။ သူ႔ရဲ႕ အသံုးဝင္မႈက ဘာလဲ။
ေျဖ။ ။ သူဟာ ေတာင္မ်ားကို ေ႐ြ႕ေစႏိုင္ပါတယ္။ ၾကယ္တာရာမ်ားကို ၫိွဳ႕ငင္ထားႏိုင္စြမ္းပါတယ္။ မုန္တိုင္းကို နဖားႀကိဳး ထိုးထားႏိုင္ပါတယ္။ ကႏၲာရမွာ သစ္ေတာႀကီးေတြ ေပါက္လာေစပါတယ္။
ေမး။ ။ ေတာင္၊ ၾကယ္တာရာ၊ မုန္တိုင္း၊ ကႏၲာရနဲ႔ သစ္ေတာဆိုတာေတြကို ဘယ္မွာ ေတြ႔ႏိုင္မလဲ။
ေျဖ။ ။ စာအုပ္ထဲမွာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။
ေမး။ ။ စာအုပ္ကို စားေသာက္လို႔ရလား။
ေျဖ။ ။ ပိုးဟပ္နဲ႔ ျခကလြဲလို႔ ဘယ္သူမွ စာအုပ္ကို စားေသာက္လို႔မရပါ။
ေမး။ ။ အဲဒီ စာအုပ္ဟာ အေလးခ်ိန္ဘယ္ေလာက္႐ွိသလဲ။
ေျဖ။ ။ ႐ွစ္ေအာင္စပါ။

(C)
ေမး။ ။ ဟိုဟာ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ။
ေျဖ။ ။ လူတစ္ေယာက္ ငိုေနတာပါ။
ေမး။ ။ သူဘာတာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္ေနတာလဲ။
ေျဖ။ ။ သူ…သူ႔ေၾကကြဲမႈကို ထုတ္ေဖာ္ေနတာပါ။
ေမး။ ။ ထူးျခားတဲ့အသံလိႈင္းကို သူဘယ္လိုရသလဲ။
ေျဖ။ ။ သူ႔ေၾကကြဲမႈက တစ္ဆင့္ရပါတယ္။
ေမး။ ။ ေၾကကြဲမႈကို ဘယ္စက္႐ံုက ထုတ္လုပ္သလဲ။ သူ႔ရဲ႕ ေဖာ္ျမဴလာကိုေျပာျပပါ။
ေျဖ။ ။ ေၾကကြဲမႈကို စက္႐ံုေတြက ထုတ္လုပ္ဖို႔ ဘယ္တုန္းကမွ အစီအစဥ္မ႐ွိၾကပါဘူး။ ေၾကကြဲမႈဆိုတာ ဆိုးဝါးတဲ့ စိတ္ခံစားခ်က္တစ္မ်ိဳးပါ။ သူ႔ရဲ႕ ေဖာ္ျမဴလာကို မေျပာျပႏိုင္တာဟာ ေၾကကြဲစရာပါပဲ။
ေမး။ ။ သူဟာ မ်ိဳးဆက္ျပန္႔ပြားႏိုင္သလား။
ေျဖ။ ။ တိက်တဲ့ မွတ္တမ္းမွတ္ရာ မ႐ွိပါ။
ေမး။ ။ ေၾကကြဲမႈဟာ စုစုေပါင္းအေလးခ်ိန္ ဘယ္ေလာက္႐ွိသလဲ။
ေျဖ။ ။ တိက်တဲ့ မွတ္တမ္းမွတ္ရာ မ႐ွိပါ။

(D)
ေမး။ ။ ဒါဟာဘာလဲ။
ေျဖ။ ။ ေသနတ္တစ္လက္ပါ။ (ကၽြန္ေတာ္ က်ည္ဆံထည့္ထားတယ္)
ေမး။ ။ သူ႔မွာ ဘာရည္႐ြယ္ခ်က္႐ွိသလဲ။
ေျဖ။ ။ သူဟာ သက္႐ွိေတြကို သက္မဲ့ျဖစ္ေစတယ္။
ေမး။ ။ စြမ္းအင္ အသြင္ေျပာင္းလဲျခင္း ျဖစ္ေစတာလား။
ေျဖ။ ။ ဟုတ္ကဲ့။ စြမ္းအင္ အသြင္ေျပာင္းလဲျခင္း ျဖစ္ေစပါတယ္။
ေမး။ ။ သူကေရာ မ်ိဳးဆက္ျပန္႔ပြားႏိုင္သလား။
ေျဖ။ ။ ဟုတ္ကဲ့။ မ်ိဳးဆက္ျပန္႔ပြားႏိုင္ပါတယ္။ ကမၻာသမိုင္းမွာ အမည္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ထင္႐ွားတဲ့စစ္ပြဲႀကီးေတြဟာ သူ႔ရဲ႕ မ်ိဳးဆက္ျပန္႔ပြားမႈေပါ့။
ေမး။ ။ သူ႔ကို ဖန္တီးထုတ္လုပ္ထားတဲ့ သတၳဳအမ်ိဳးအစားကို ေျပာျပပါ။
ေျဖ။ ။ ေၾကးဝါနဲ႔ သံမဏိပါ။

(E)
ေမး။ ။ ဒါဟာဘာလဲ။
ေျဖ။ ။ ေငြစကၠဴပါ။
ေမး။ ။ သူဟာ သီးပြင့္ႏိုင္ပါသလား။
ေျဖ။ ။ ဟုတ္ကဲ့။ သီးပြင့္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒုကၡတရားနဲ႔ ေပ်ာ္႐ႊင္မႈဟာ သူ႔ရဲ႕ အသီးအပြင့္ေတြေပါ့။
ေမး။ ။ သူဟာ အစာစားသလား။
ေျဖ။ ။ ဟုတ္ကဲ့။ စားပါတယ္။ ေခၽြးစက္နဲ႔ ေတြးေခၚေမွ်ာ္ျမင္မႈကို သူစားသံုးပါတယ္။
ေမး။ ။ သူဘယ္လို အစာခ်က္သလဲ။ ကလို႐ိုဖီးကတစ္ဆင့္ ခ်က္လုပ္သလား။ အစာအိမ္က ခ်က္လုပ္သလား။
ေျဖ။ ။ သူဟာ တိတ္ဆိတ္တဲ့ အမိန္႔တစ္မ်ိဳးေပးၿပီး အစာကို ခ်က္လုပ္ပါတယ္။
ေမး။ ။ သူ႔ရဲ႕ ထင္႐ွားတဲ့ဂုဏ္သတၱိကို ေျပာျပပါ။
ေျဖ။ ။ သူဟာ မိုက္မဲေစပါတယ္။ မိုက္မဲသူကိုလည္း ယဥ္ေက်းေစပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္မီးေလာင္ၿပီး မီးေလာင္ျခင္းကို အားေပးပါတယ္။
ေမး။ ။ သူကေရာ မ်ိဳးဆက္ျပန္႔ပြားႏိုင္သလား။
ေျဖ။ ။ ဟုတ္ကဲ့။ မ်ိဳးဆက္ျပန္႔ပြားႏိုင္ပါတယ္။ ဘဏ္တိုက္ႀကီးေတြနဲ႔ ေၾကြးစာရင္းေတြဟာ သူ႔ရဲ႕မ်ိဳးဆက္ျပန္႔ပြားမႈပါ။

(F)
ေမး။ ။ ဒါဟာဘာလဲ။
ေျဖ။ ။ ေဖာင္တိန္တစ္လက္ပါ။
ေမး။ ။ သူဘာတာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္သလဲ။
ေျဖ။ ။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဦးေခါင္းကို လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဦးေခါင္းနဲ႔ ဆက္သြယ္ေပးပါတယ္။
ေမး။ ။ သူ႔ရဲ႕ဖြဲ႔စည္းပံုကို ႐ွင္းျပပါ။
ေျဖ။ ။ ခၽြန္ထက္တဲ့ သတၱဳထိပ္ဖ်ား႐ွိၿပီး အထဲမွာ ဉာဏ္ပညာျမစ္ စီးဆင္းေနပါတယ္။ အဖံုးမွာ ခ်ိတ္တစ္ခု ပါ႐ွိတယ္။
ေမး။ ။ သူ႔ရဲ႕ တန္ဖိုးကို ေျပာပါ။
ေျဖ။ ။ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ႀကီးနဲ႔ တန္ဖိုးခ်င္း ညီမွ်ပါတယ္။
ေမး။ ။ သူ႔ကို အသံုျပဳပံုကို ေျပာျပပါ။
ေျဖ။ ။ အေ႐ြ႕ စြမ္းအင္ကေန ဘာသာေဗဒအျဖစ္ ကူးေျပာင္းရာမွာ သူ႔ကို အသံုးျပဳၾကပါတယ္။

(G)
ေမး။ ။ ခင္ဗ်ား ဘယ္သူလဲ။
ေျဖ။ ။ ကၽြန္ေတာ္ ကဗ်ာဆရာပါ။

ပါဏာတိပါတကံအေၾကာင္းကုိေလ့လာသုံးသပ္ျခင္း

ပါဏာတိပါတာ ေဝရမဏိ သိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။(သတၱဝါ၏ အသက္ကုိသတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ပါ၏)တဲ့။ဒါက ဦးဇင္းတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာလူမ်ဳိးတုိ႔ ေစာင့္ထိန္းေနၾကျဖစ္တဲ့ ငါးပါးသီလရဲ့ ပထမဆုံး သီလျဖစ္ပါတယ္။သတၱဝါ၏ အသတ္ကုိ သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္တယ္ဆုိရင္ ပါဏာတိပါတ ကံလုံျခဳံတယ္ေပါ့။သတၱဝါရဲ့ အသတ္ကုိ သတ္လုိက္ရင္ ပါဏာတိပါတကံကုိ က်ဴးလြန္တာပါ။
ပါဏာတိပါတကံကုိ က်ဴးလြန္လုိက္ရင္ ေအာက္ပါဆုိးက်ဳိးေတြကုိ ရရွိေစပါတယ္။
(၁)။အသက္တုိျခင္း။
(၂)။အနာေရာဂါထူေပါျခင္း။
(၃)။အင္အားဆုတ္ယုတ္ျခင္း။
(၄)။ေၾကာက္ရြံ့တတ္ျခင္း။
(၅)။စုိးရိမ္ ပူေဆြးစိတ္ မ်ားျခင္း။
(၆)။သူတစ္ပါး အႏွိပ္စက္ခံရျခင္း၊
(၇)။သူတစ္ပါးသတ္လုိ႔ေသရျခင္း။
(၈)။ကုိယ္လက္၊အဂၤါခ်ဳိ့တဲ့ျခင္း။
(၉)။ကုိယ္လုံးကုိယ္ထည္အခ်ဳိးမက်ျခင္း။
(၁၀)။ခ်စ္သူတုိ႔ႏွင့္ကြဲကြာရျခင္း။ စေသာ ဆုိးက်ဳိးမ်ားကုိ ရတတ္ပါတယ္။ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ေသဆုံးသူ၊က်န္းမာေရး မၾကာခဏမေကာင္းပဲ အနာေရာဂါထူေျပာသူ။အားအင္ယိုယြင္းျပီး ခ်ည့္နဲ႔ေနသူ။ေဘးရန္တစ္ခုခုေပၚေပါက္လာလ်ွင္ အလြန္အမင္းေၾကာက္ရြံ့တတ္သူ၊စုိးရိမ္ ပူပန္မွဳမ်ားတတ္တဲ့သူ၊ သူတပါးရဲ့အႏွိပ္စက္ျခင္းကုိ ခံေနရသူ၊သူတစ္ပါးသတ္လုိ႔ေသျခင္း၊မိမိဘာမိမိ အဆိပ္ေသာက္ ၾကုိးဆြဲခ်ျပီး ေသတတ္သူ၊ကုိယ္လက္အဂၤါ မျပည့္မစုံပဲ ခ်ဳိ့ယြင္းေနသူ၊ကုိယ္လုံးကုိယ္ထည္ အခ်ဳိးမက်ပဲျဖစ္ေနသူ၊
အေျခြရံေတြပ်က္ဆီးျပီး ခ်စ္တဲ့သူနဲ႔ေဝးကြာျခင္းစတဲ့ခ်က္ေတြနဲ႔ျပည့္စုံေနသူမ်ားကုိေတြ့ရင္ အဲဒီသူသည္ အတိတ္က ပါဏာတိပါတကံကုိ က်ဴးလြန္းခဲ့သူလုိ႔သိထားေစခ်င္ပါတယ္။ဒါက ပါဏာတိပါတကံကုိ က်ဴးလြန္လုိ႔ ခံစားရတဲ့ဆုိက်ဳိးေတြပါ။
ပါဏာတိပါတလုံျခဳံသူမ်ားက်ေတာ့ ဆုိးက်ဳိးနဲ႔ေျပာင္းျပန္ ေကာင္းက်ဳိးေတြကုိျဖစ္ေစပါတယ္။အသက္ရွည္ျခင္း၊အနာေရာဂါကင္းျခင္း၊အားအင္ျပည္ျဖဳိးျခင္း၊
ေၾကာက္ရြံ့မွဳကင္းျခင္း၊စုိးရိမ္ပူပန္မွဳကင္းျခင္း၊သူတစ္ပါးတုိ႔၏ႏွိပ္စက္ျခင္းမွကင္းေဝးျခင္း၊သူတစ္ပါး
သတ္လုိ႔ေသရျခင္းမွကင္းေဝျခင္း၊မိမိကိုယ္မိမိ အဆိပ္စသည္ေသာက္ေသျခင္းမွကင္းေဝးျခင္း၊ကုိယ္လက္အဂၤါခ်ဳိ့တဲ့မွဳမရွိျခင္း၊ကုိယ္လုံးကုိယ္ထည္လွပျခင္း၊
ခ်စ္ရသူနဲ႔ေပါင္းသင္းရျခင္း၊အေျခြအရံမ်ားျပားျခင္း၊စတဲ့အက်ဳိးတရားေတြကုိခံစားၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။
အရွင္လတ္လတ္ ပုပ္ေနေသာ ရဟန္း
သာဝတၳိျပည္ ေဇတဝန္ေက်ာင္းဝင္း၏ အစြန္က်ေသာ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္း၌ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါး ေညာင္ေစာင္းေပၚမွာ လူးလိမ့္ရင္း ေဝဒနာအျပင္းအထန္ခံစားေနပါတယ္။ရဟန္းရဲ့ခႏၶာကုိယ္ေပၚမွာေတာ့ ဆီးသီးခန္႔၊ဆီးျဖဴသီးခန္႔ ပမာဏရွိတဲ့ အနာလုံးၾကီးမ်ား ေသြးတစုိစုိ ျပည္တရႊဲရႊဲ တစ္ကုိယ္လုံး အပ္ခ်စရာ ေနရမက်န္ေအာင္ အႏွ႔ံအျပားေပါက္ေနပါတယ္။ရဟန္းေတာ္ရဲ့ တစ္ကုိယ္လုံးကား ပုပ္ေစာ္နံေနပါတယ္။ျပဳစုမည့္သူလည္း တစ္ဦးတစ္ေယာက္မ်ွမရွိပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ့ မဟာဂရုဏာေတာ္ ေမတၱာကေတာ့ အင္မတန္မွၾကည္ညုိဖြယ္ေကာင္းလွပါတယ္။ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ ပုပ္ေစာ္နံျပီး မည္သူမွ မကပ္တဲ့ ဂိလာနရဟန္းေတာ္ကုိ ျပဳစုဖုိ႔ဆုိျပီးၾကြေရာက္ေတာ္မူပါတယ္။ျမတ္စြာဘုရား ရဟန္းေတာ္နားကုိေရာက္လာေတာ့မွ အျခားရဟန္းေတြက ဝိုင္းအုံလာျပီး ဂိလာန ရဟန္းရဲ့ ကုိယ္ေပၚမွာရွိတဲ့ သကၤန္းေတြကုိ ေလ်ွာ္ဖြပ္ လဲလွယ္ေပးျခင္း၊အနာလုံးၾကီးမ်ားကုိ ဖန္ရည္ျဖင့္ေဆးေၾကာေပးျခင္း၊ေဆးထည့္ေပးျခင္း စတဲ့ သူနာျပဳလုပ္ငန္းမ်ားကိုလုပ္ေဆာင္ေပးတာပါ။အဲလုိျပဳစုေပးလုိက္ေတာ့မွ ထုိဂိလာနရဟန္း သက္သာရာရကာ ျငိမ္သက္တဲ့ စိတ္နဲ႔ မွိန္းေနပါတယ္။
ေျပာခ်င္တာက ထုိဂိလာနရဟန္း ဘာလုိ႔အခုလုိ ဆုိးရြားတဲ့ေရာဂါေဝဒနာကုိ ခံစားရတာလဲဆုိတာကုိေျပာျပခ်င္တာပါ။ေလာကမွာ တရားသေဘာအရ(အေၾကာင္းရွိမွ အက်ဳိးျဖစ္တယ္)။အေၾကာင္းကင္းျပီး အက်ဳိးျဖစ္လုိ႔မရဘူး။ဒီရဟန္းဘာေၾကာင့္ အခုလုိ ေရာဂါဆုိး ေဝဒနာဆုိက်ဳိးကုိခံစားရတာလည္းဆုိေတာ့ ကႆပ ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္ေတာ္အခါက ထုိရဟန္းဟာ ငွက္မုဆုိးျဖစ္ခဲ့ပါတာပါ။ငွက္မ်ဳိးစုံကုိ သတ္ျပီး ဘုရင့္စားေတာ္ပြဲအတြက္ ဟင္းလ်ာတစ္ခုအေနနဲ႔ဆက္သရပါတယ္။က်န္တဲ့ ငွက္ေတြကုိေရာင္းပါတယ္။ေရာင္လုိ႔ မကုန္တဲ့ငွက္ေတြကုိေတာ့ မပ်ံနုိင္ေအာင္ အေတာင္ ေတြကုိခ်ဳိးထားပါတယ္။မသြားနုိင္ေအာင္ေျခေထာက္ေတြကုိ ခ်ဳိးထားပါတယ္။တစ္ခ်ဳိ့ငွက္ေတြကုိေတာ့ ေနာက္တစ္ေန႔မွာသတ္ျပီးေရာင္းခ်ပါတယ္။အေတာင္ခ်ဳိး၊ေျခခ်ဳိးထားတဲ့ငွက္ေတြကုိေတာ့ ႏွစ္ရက္ သုံးရက္ေနျပီးမွသတ္ျဖတ္ျပီးေရာင္းခ်ပါတယ္။အဲဒီေတာ့ ငွက္မ်ားဟာ ဆင္းရဲဒုကၡကုိ အခ်ိန္ၾကာၾကာခံစားရျပီးမွ အသတ္ခံၾကရတာပါ။အဲဒီမေကာင္းတဲ့ အကုသုိလ္ကံအေၾကာင္းေၾကာင့္ ယခုဘဝမွာ အရွင္လတ္လတ္ပုပ္ေနတဲ့ ဆုိးက်ဳိးကုိခံစားရတာပါ။
ဒါေပမယ့္ တစ္ေန႔ေတာ့ ငွက္မုဆုိးက ထိန္႔လန္႔သံေဝဂျဖစ္တာနဲ႔ ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္တစ္ပါးကုိ အရသာရွိတဲ့ ဆြမ္းႏွင့္ ဆြမ္းဟင္းလ်ာကုိေလာင္းလွဴျပီး မဂ္ဥာဏ္၊ဖုိလ္ဥာဏ္ရပါေစလုိ႔ဆုေတာင္းပါတယ္။ယခုဘဝေရာက္ေတာ့ ထုိဂိလာနရဟန္းက ေဝဒနာကေနသက္သာလာတဲ့အခါ ျမတ္စြာဘုရားက ဘာမ်ွ အသုံးမက်တဲ့၊ဘာမ်ွတင့္တယ္ျခင္းမရွိတဲ့ ဒီခႏၶာကုိယ္ၾကီးရဲ့ အျပစ္ျပတရားေတြကုိေဖာ္ထုတ္ျပီး သစၥာေလးပါးတရားတုိ႔ကုိေဟာေပးလုိက္ေတာ့ ရဟႏၱာ အရွင္ျမတ္ကုိ လွဴဒါန္းခဲ့တဲ့ ကုသုိလ္အေထာက္ပ့ံေၾကာင့္ အရဟတၱ ဖုိလ္ဥာဏ္ထိရျပီး ပရိနိဗၺာန္စံဝင္ခဲ့ပါတယ္။ဒီေနရာမွာတစ္ခုေမးဖြယ္ရွိလာျပန္တယ္။အဲဒါဘာလဲလုိ႔ဆုိေတာ့ သတၱဝါေတြကုိညွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္တဲ့ အကုသုိလ္ကံၾကီးရွိေနပါလ်ွက္ အရဟတၱဖုိလ္ဥာဏ္ထိရနုိင္သလားေပါ့ေလ။အဲဒီေတာ့ ပဥၥာနႏၵိရိယကံ ျမတ္စြာဘုရားကုိေသြးစိမ္းတည္ေအာင္ျပဳျခင္း၊ရဟႏၱာကုိသတ္ျခင္း၊သံဃာသင္းကြဲေစျခင္း၊အမိကုိသတ္ျခင္း၊အဖကုိသတ္ျခင္းဆုိတဲ့ ကံကလြဲရင္ က်န္တဲ့အကုသုိလ္ကံကုိ အရိယာမဂ္က ပယ္သတ္နုိင္ပါတယ္။အဇာတသတ္မင္းသားဆုိလ်ွင္ သာမညဖလသုတ္ကုိ နားၾကားျပီးေတာ့ ေသာတာပန္တည္ရမည့္အစား အဖသတ္ထားတဲ့ကံေၾကာင့္ အရိယာမဂ္နဲ႔လြဲခဲ့တာပါ။အဲဒီေတာ့ အတိတ္ဘဝက မျမင္ရတဲ့ အကုသုိလ္ကံေၾကြး၊ဒီဘဝမွာျပဳလုပ္ထားတဲ့အကုသုိလ္ကံေၾကြးေတြကုိ ႏွလုံးမသာမယာမျဖစ္ၾကပဲ ျပဳသင့္ျပဳထုိက္တဲ့ ဒါန၊သီလ၊သမထ၊ဝိပႆနာအလုပ္မ်ားကုိၾကိဳးစားလုပ္သင့္တယ္လုိ႔အသိေပးခ်င္တာပါ။
အကုသိုလ္ကံေၾကြးေတြကုိ အရိယာမဂ္ကပယ္သတ္နုိင္တယ္ဆုိျပီး ကုသုိလ္အလုပ္ကုိမလုပ္ပဲ အကုသုိလ္အလုပ္ေတြကုိေတာ့မလုပ္ေစခ်င္ပါ။ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဒီဘဝမွာတကယ္အရိယာမဂ္ကုိရမယ္ဆုိတာ ဘယ္သူမွက်ိန္းေသ တြက္ဆလုိ႔မရပါဘူး။ဂိလာနရဟန္းအရိယာမဂ္ကုိရတယ္ဆုိတာကလည္း သားသတ္မုဆုိးဘဝက ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္ကုိလွဴဒါန္းခဲ့တဲ့ကုသုိလ္ရယ္ ၊အျခားဘဝေတြမွာျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ေကာင္းမွဳကုသုိလ္ေတြရယ္ ပါရမီဥာဏ္ေတြရင့္သန္လုိ႔သာရခဲ့တာပါ။ဦးဇင္းတုိ႔ေတြက ပါရမီဥာဏ္ရင့္သန္ေနတဲ့သူေတြဟုတ္ မဟုတ္ဆုိတာ ေသခ်ာေျပာလုိ႔မရတာျဖစ္သည့္အတြက္ အကုသုိလ္ကုိေတာ့ေရွာင္ၾကဥ္ေစခ်င္ပါတယ္။ဒါက ပါဏာတိပါတကံကုိက်ဴးလြန္လုိ႔ ခံစားရတဲ့ အက်ဳိးဒုကၡျပ ပုံျပင္ေလးတစ္ခုပါ။
ပါဏာတိပါတကံလုံျခဳံရင္ေတာ့ အထက္ကေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ ေကာင္းက်ဳိးေတြထဲက သူတစ္ပါးသတ္လုိ႔မေသပဲအသက္ခ်မ္းသာခြင့္ရ၊လက္ေတြ့ခံစားရတဲ့ အက်ဳိးတရားေလးတစ္ခုေျပာပါဦးမယ္။ေရွးတုန္းက သီဟုိဠ္က်ြန္းမွာလယ္သမားၾကီးတစ္ဦးေပါ့ေလ ႏြားေပ်ာက္လုိ႔ ေနရာအႏွံ႔အျပားလုိက္ရွာေနရာကေန ေတာင္ေစာင္းတစ္ခုေပၚမွာရပ္ျပီး ႏြားမ်ားကုိလွမ္းေမ်ွာ္ၾကည့္ရွဴ့ျပီးရွာေဖြေနတုန္း စပါးၾကီးေျမြတစ္ေကာင္က လယ္သမာၾကီးရဲ့ ေျခေထာက္ကုိ ရစ္ပတ္ထားပါတယ္။လယ္သမားၾကီးက လက္ထဲမွာကုိင္ထားတဲ့ ထက္လွတဲ့ ပဲခြပ္ျဖင့္ ေျမြၾကီးကုိ ခုတ္ပုိင္းရန္ၾကံစည္ျပီးကာမွ၊ဝိဂၤလဗုဒၶရကၡိတမေထရ္ထံမွာ ေဆာက္တည္ခဲ့သီလကုိ ျပန္ျပီးသတိရလုိ႔ ေျမြၾကီးကုိ မသတ္ပဲ ပဲခြပ္ကုိေတာထဲသုိ႔လြင့္ပစ္လုိက္ပါတယ္။အဲဒီအခါေရာက္ေတာ့မွ ေျမြၾကီးက အေခြကုိေျဖကာ ေတာထဲသုိ႔ေလ်ွာကနဲ ဝင္သြားပါတယ္။ေျပာခ်င္တာက သူတစ္ပါးအသတ္ကုိ သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္လ်ွင္ မိမိလည္း အသက္ခ်မ္းသာရတယ္၊အသက္ရွည္တယ္လုိ႔ေျပာလုိျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။ပါဏာတိပါတကံက်ဴးလြန္
လ်ွင္ ပစၥဳပၸန္လည္းမေကာင္း၊ေနာင္သံသရာလည္းမေကာင္း။ေနာင္သံသရာဆုိရင္ေတာ့ ဆုိးက်ဳိးဆယ္မ်ဳိးလုံးနဲ႔ဆုိးက်ဳိးေတြခံစားရျပီး၊ေရွာင္ၾကဥ္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ အခုလည္းေကာင္း ေနာင္သံသရာလည္းေကာင္းပါတယ္။အားလုံး သူတစ္ပါးအသတ္ကုိသတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေစလုိေၾကာင္း ဒီပုိစ့္ေလးနဲ႔ အသိေပးလုိက္ရပါသည္။ဒီေလာက္ဆုိရင္ ပါဏာတိပါတကံရဲ့ ဆုိးက်ဳိး၊ေကာင္းက်ဳိးတုိ႔ကုိသိနားလည္ေလာက္ပါျပီး။အဒိႏၵာဒါန အေၾကာင္းကုိဆက္ေရးပါဦးမည္။
အားလုံးကုိယ္စိတ္ႏွစ္ပါး၊က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစလုိ႔ဆုေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္။
အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ္၊အိႏၵိယနုိင္ငံ)ပ

ျမန္မာလူမ်ိုးမ်ား ကဥာဏ္ရည္မနိမ့္ပါ.... ဆိုတဲ့ စာေရးဆရာေကာင္းသန္ ့

ျမန္မာလူမ်ိုးမ်ား ကဥာဏ္ရည္မနိမ့္ပါဘူး။ဥာဏ္ရည္ျမင့္ပါတယ္။စာဖတ္အားနည္းတာ ေၾကာင့္ဖြံ ့ျဖိဳးမွူေႏွး ေနရတာပါ။ဥေရာပႏိုင္ငံေတြမွာ စာအုပ္ထုတ္ရင္အေရအတြက္(၂ - သန္း)ေလာက္ထုတ္ရတယ္ ၊ အေရွ ့ေတာင္အာရွမွာေတာ့ ေသာင္းဂဏန္းထုတ္ၾကတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာက ေတာ့ စာအုပ္ထုတ္ရင္ စာအုပ္အေရအတြက္က ၅၀၀ ၊ ၁၀၀၀ ေလာက္ပဲထုတ္ေနရတယ္။အသိဥာဏ္နိမ့္က်တာ စနစ္ေရာလူပါ ႏွစ္ခုစလံုးနဲဆိုင္တယ္။

ဒီေန ့ကလြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ (၂၀) နဲ ့ မတူေတာ့ဘူး။ဒါကေျပာင္းလဲမွူတစ္ခုပါ ။ ဒီအေျပာင္းအလဲေနာက္မွာ ေနာက္ထက္အေျပာင္းအလဲေတြမ်ားၾကီးျဖစ္ႏိုင္တယ္ ။ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္တဲ့ အထဲမွာအသိပညာ အတက္ပညာရွင္ေတြ ပါ၀င္ လာျခင္းကျမန္မာတို ့အတြက္အေပါင္းလကၡဏာလို ့ေမွ်ာ္လင့္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

ႏိုင္ငံဖြံျဖိဳးတိုးတက္ဖို ့ဆိုတဲ့ေနရာမွာလြတ္လပ္တဲ့ စီးပြားေရးစနစ္ ၊ ေတာင့္တင္းခိုင္မာတဲ့ပညာ ေရးစနစ္တို ့ကအဓိကအခ်က္ ႏွစ္ခ်က္ျဖစ္ရမယ္။ ဒီႏွစ္ခ်က္က အျပန္အလွန္အညမညသေဘာ ေဆာင္ေနတယ္။ မလြတ္လပ္တဲ့စီးပြားေရးနဲ ့လူေတြလုပ္ကိုင္ဖို ့အခြင့္အလမ္းအားနည္း ေနတယ္ဆိုရင္ လူတိုင္းလူတိုင္း ေခ်ာင္ေခ်ာင္ခ်ိခ်ိ မရွိႏိုင္ဘူး။ စီးပြားေရး မေခ်ာင္လည္ရင္ ပညာမသင္ႏိုင္ဘူး။ပညာမသင္ႏိုင္ရင္ ဆင္းရဲမြဲေတမယ္ ။ ဆင္းရဲမြဲေတရင္ ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ ဘယ္လိုတည္ေဆာက္ရ မယ္ဆိုတာကို မသိႏိုင္ဘူး ။ ဒါေၾကာင့္ဒီႏွစ္ခုက အျပန္အလွန္ အမွီသဟဲျပဳေနတယ္။ မိမိ္ဘ၀ကိုိိိုိုမိမိကိုယ္တိုင္္မွမတည္  ေဆာက္ႏိုင္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ ႏိုင္ငံဖြံ ့ျဖိဳးေရးအတြက ္ကိုမဆိုထားႏွင့္ ႏိုင္ငံေကာင္းက်ိဳး အတြက္ပါ၀င္ကူညီဖို ့ေတာင္ အလွမ္းေ၀းလွပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာစီးပြားေရးနားလည္ျပီးကမာၻ နဲ ့ယွဥ္လုပ္ကိုင္ႏိုင္တဲ့လူေတြ႐ွိတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ  ့သယံဇာတေတြကိုစီးပြားေရးတက္ကၽြမ္း နားလည္သူေတြရဲ  ့အၾကံဉာဏ္နဲဲ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းတဲ့စီးပြားေရးစနစ္ကို တည္ေဆာက္ရင္တခ်ိန္ကအာ႐ွမွာအလွဆံုး ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုတာ ေန႕ခ်င္း ညခ်င္းျပန္ေရာက္လာမယ္။စီးပြားေရး ဖြံ ့ျဖိဳးတိုးတက္မွူေတြက အဆင့္အတန္းျမင့္မားတဲ့ ပညာေရးကိုဆြဲေခၚလာမယ္။

အဓိကေဒါက္တိုင္ၾကီးႏွစ္ခုသန္မာေတာင့္တင္းလာျပီျဖစ္ရင္ ထပ္ဆင့္တိုးတက္မွူေတြက စီကာ စဥ္ကာတိုးတက္လာၾကမယ္။ ေနာင္ျဖစ္္လာမဲ့အနာဂတ္ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးအတြက္စီးပြားေရး ပညာေရး႐ွုေထာင့္မွ ေကာင္းမြန္ေစလိုေသာ ဆႏၵျဖင့္ ေျပာၾကားခဲ့ေသာ(စာေရးဆရာေကာင္းသန္ ့) ဦးခင္ေမာင္ၾကြယ္၏ ျမန္မာပိုစ္ ဂ်ာနယ္မွွ စာသားတစ္ခ်ိဳ  ့ကို ကိုးကားေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္ ။

Written by : Ohnmar

............ဘုရားေရွ႔က ျခေသၤ့ရုပ္က ဒီလုိပါ..........

စာေရးသူယခု တင္ျပသြားမည့္စာသားေလးက (ဘုရားေရွ႔က ျခေသၤ့ရုပ္က ဒီလုိပါ )ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းေလးကုိ

မွားေသာအပုိင္း ႏွင့္ မွန္ေသာအပုိင္း ဆုိၿပီး

ႏွစ္ပုိင္းခြဲျခားေရးသားသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ ယခုအေၾကာင္းအရာကုိ ေရးသားရျခင္းအေၾကာင္းကား စာေရးသူ ဟသၤာအေၾကာင္းကုိ ေရးသား၍ မွ်ေ၀လုိက္ေသာအခါ စာေပခ်စ္ခင္သူမ်ားသည္ ျခေသၤ့အေၾကာင္းကုိလည္း သိခ်င္ပါသည္ ဆက္လက္၍ ေရးသားေပးရန္ ေတာင္းဆုိသူမ်ား ရွိခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျခေသၤ့အေၾကာင္းကုိ ေရးသားလုိက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အခ်ဳိ႔စာေပခ်စ္ခင္သူမ်ားသည္ ဘုရားေစတီမ်ားေရွ႔တြင္ ျခေသၤ့ပုံကုိ ေတြ႔ျမင္ၾကရသည့္အခါ ျခေသၤ့အေၾကာင္းကုိ သိခ်င္သူမ်ား
အလြန္တရာမ်ားလွသည္။ တခ်ဳိ႔သိသူမ်ားရွိသလုိ မသိသူမ်ားလည္း အလြန္မ်ားလွသည္။ တခ်ဳိ႔သိသူမ်ားကလည္း ဃဃနန သိသူရွိသလို လြဲမွားၿပီး သိၾကသူမ်ားလည္းရွိၾကသည္။ သိၿပီးသူမ်ားလည္း ျပန္လည္၍သိေစျခင္းငွါလည္းေကာင္း၊ တိတိက်က် မသိေသးသည့္ သူမ်ားလည္း မွန္မွန္ကန္ကန္ သိေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း လက္လွမ္းမွီသမွ် ရွာေဖြစုေဆာင္း၍ေရးသားသြားပါမည္။

တခ်ဳိ႔ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အမ်ားစုသည္ သီဟဗာဟု မင္းကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ဘုရားေစတီေရွ႔မ်ားတြင္ ျခေသၤ့ရုပ္ပုံမ်ား ထုလုပ္ထားသည္ဟု ေရးသားသူမ်ားရွိသလုိ သိရွိထားၾကသူမ်ားလည္း ရွိၾကေပသည္။ အထက္ပါ အေထာက္ထား မွန္မမွန္ ေ၀ဖန္သုံးသပ္ဘုိ႔ မ်ားစြာလုိအပ္လွေပသည္။

သီဟဗာဟုမင္းႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ဘုရာေစတီမ်ားေရွ႔တြင္ ျခေသၤ့ရုပ္ပုံမ်ားထုလုပ္ထားသည္ဟုေရးသားထားေသာ
( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၁-ခု ဇန္န၀ါရီလ ) ထုတ္တြင္လည္းေကာင္း၊

မဂၤလာသတင္းစဥ္ blog site (http://mawluu.blogspot.com/2009_09_01_archive.html) ႏွင့္

ဓမၼရတနာ(Google groups) မွာလည္း ျဖန္႔ေ၀ထားသည္ကုိ စာေရးသူရွာေဖြဖတ္မွတ္ထားပါသည္။

ေရးသားထားပုံမွာ...........

..............ဘုရားေစတီပုထိုးတို႔တြင္ ေတြ႔ရေသာ ျခေသၤ့ရုပ္တု...........

ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔သည္ ဘာသာတရားကို လြန္စြာယံုၾကည္ ကိုးစားကာ ရိုေသကိုင္းရႈိင္းၾကေပသည္။ ျမန္မာျပည္တ၀န္း အရပ္ရပ္တြင္ ဘုရားေစတီ ပုထိုးတို႔ကို ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ပါသည္။ ယင္းေစတီပုထိုးတို႔၏ မုခ္ဦးတြင္ ျခေသၤ့ရုပ္တု ႏွစ္ခုကို ေတြ႔ျမင္ရသည္မွာ အထင္အရွားပင္။ ထိုကဲ့သို႔ ေစတီပုထိုးတို႔တြင္ ျခေသၤ့ရုပ္တုကို ေတြ႔ျမင္ရျခင္း အေၾကာင္းရင္းမွာ ေအာက္ပါ ပံု၀တၳဳအရတို႔ ျဖစ္ပါသည္။

ေရွးအခါက ၀ဂၤတိုင္းကို အစိုးရေသာ ၀ဂၤရာဇ္မင္းသည္ ကာလိဂၤမင္း၏ သမီးေတာ္ကို မိဖုရားတင္ေျမႇာက္၏။ ထိုမိဖုရားမွ သမီးေတာ္တပါး ဖြားျမင္၏။ သမီးေတာ္ေလး၏ ဇာတာ စန္းလဂ္တို႔ကို နိမိတ္ဖတ္ပညာရွိမ်ားက တြက္ခ်က္ၾကည့္ရာ ဤမင္းသမီးသည္ ေကသရာဇာျခေသၤ့မင္း၏ ေျမာက္သား ျဖစ္လိမ့္မည္-ဟု နိမိတ္ဖတ္ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မင္းသမီးကို ေကသရီ-ဟု အမည္မွည့္ၾက၏။ ေကသရီသည္ လြန္စြာလွပ ေခ်ာေမာလွေသာ္လည္း ကာမဂုဏ္တို႔၌ ခံုမင္မက္ေမာအားႀကီး၏။ ခမည္းေတာ္၊ မယ္ေတာ္တို႔ ဆိုဆံုးမျခင္းကို နာခံျခင္း မရွိေသာေၾကာင့္ ျပည္မွွ ႏွင္ထုတ္လိုက္၏။

မင္းသမီးလည္း ဆင္းရဲသူမ အသြင္ျဖင့္ လွည္းကုန္သည္တို႔ႏွင့္ လိုက္သြားေလသည္။ လာဠတိုင္းျဖစ္ေသာ ေတာအုပ္သို႔ ေရာက္သည့္အခါ ေက်ာက္ဂူ၌ ေနေသာ ေကသရာဇာျခေသၤ့မင္းသည္ လွည္းအေပါင္းကို လိုက္ေလသည္။ လွည္းသားမ်ား ေၾကာက္ရြ႔ံ၍ ထြက္ေျပးပုးန္းေရွာင္ၾက၏။ မင္းသမီးမွာမူ နိမိတ္ဖတ္ပညာရွိတို႔ စကားကို သိထားေလရာ ျခေသၤ့မင္းရွိရာသို႔ ေျပးသြားေတာ့၏။ ျခေသၤ့မင္းလည္း မင္းသမီးကို ျမင္ေတြ႔ေလေသာ္ တပ္မက္ေသာစိတ္ရွိသျဖင့္ ခါးအျမီးတို႔ကို လႈပ္လ်က္ နားႏွစ္ဖက္ကို ခ်ျပီးလွ်င္ ေစာင့္ေန၏။ မင္းသမီး၌ တပ္စြန္းျခင္းရွိေသာေၾကာင့္ မိမိေက်ာကုန္းထက္၌ တင္ျပီးလွ်င္ ေက်ာက္ဂူသို႔ ေခၚေဆာင္သြား၏။မင္းသမီးသည္ ျခေသၤ့မင္းျဖင့္ သားတေယာက္၊ သမီးတေယာက္ အျမႊာေမြးဖြား၏။ သားကို သီဟဗာဟု ႏွင့္ သမီးကို သီဟသီ၀လိ-ဟု အမည္မွည့္၏။ သားႏွင့္သမီးတို႔ တဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္အရြယ္သို႔ ေရာက္ေသာ္ မိခင္အား ၄င္းတို႔သည္ မိခင္ႏွင့္သာ အသြင္တူ၍ ဖခင္ႏွင့္ မည္သို႔ေသာေၾကာင့္ အသြင္မတူသနည္းဟု ေမး၏။ ထိုအခါ မိခင္က ယင္းသည္ ျခေသၤ့မင္းႏွင့္ ေပါင္းဖက္ရသည့္အေၾကာင္းကို ေျပာျပေလသည္။ သားျဖစ္သူက မိခင္ႏွင့္ ႏွမကိုေခၚ၍ မိမိအဘိုးရွိရာ ၀ဂၤတိုင္းသို႔ ထြက္ေျပး၏။ ၀ဂၤတိုင္း၏ နယ္စြန္ျဖစ္ေသာ ပစၥႏၲရာဇ္သို႔ ေရာက္ေလရာ မင္းသမီးဦးရီးေတာ္၏ သားျဖစ္သူ အႏုနမည္ေသာ စစ္သူႀကီးႏွင့္ ေတြ႔ဆံုၾကေလသည္။ အႏုနစစ္သူႀကီးက အက်ိဳးအေၾကာင္းကို ေမးျမန္းရာ ၀ဂၤမင္း၏ သမီးေတာ္ျဖစ္ေၾကာင္း
သိသြားသျဖင့္ ၀ဂၤျမိဳ႔သို႔ ေခၚေဆာင္သြားကာ ေပါင္းသင္းေနေလသည္။ျခေသၤ့မင္းလည္း အစာရွာရာမွ ျပန္လာေသာ္ ဇနီးႏွင့္သားသမီးတို႔ကို မေတြ႔သျဖင့္ ပူပင္ေသာကေရာက္ကာ လိုက္လံရွာေဖြရာ တိုင္းစြန္ျပည္နားသို႔ပင္ ေရာက္ရွိခဲ့၏။ ျခေသၤ့၀င္သျဖင့္ ရြာအမ်ားပ်က္စီးၾကရေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျပည္သူအမ်ားက ၀ဂၤမင္းႀကီးအား ျခေသၤ့ကို ႏွိမ္နင္းေပးပါရန္
ေလွ်ာက္ထားၾကသည္။ မင္းႀကီးလည္း ဆင္ကုန္းထက္တြင္ ဆုေငြေထာင္ထုပ္ကို တင္လ်က္ ျခေသၤ့ရန္ ႏွိမ္နင္းႏိုင္သူကို ရွာေဖြေစ၏။ သီဟဗာဟု သတို႔သားလည္း ဤျခေသၤ့သည္ ငါတို႔ကို မေတြ႔သမွ် ရွာေဖြမည္သာ။ သို႔ျဖစ္၍ ဤျခေသၤ့ကို သတ္မွ ျငိမ္းေအးမည္-ဟု မယ္ေတာ္ကို တိုင္ပင္၏။ မယ္ေတာ္က ႏွစ္ႀကိမ္တိုင္တိုင္ တားျမစ္သည္။ သံုးႀကိမ္ေျမာက္၌မူ မယ္ေတာ္ကို မပန္ၾကားဘဲ အသျပာေထာင္ထုပ္ကို ယူျပီးလွ်င္ ဓား၊ လွံ၊ ေလးျမားတို႔ကိုယူ၍ ျခေသၤ့ရွိရာ ေက်ာက္ဂူသို႔ သြားေလ၏။ ျခေသၤ့မင္းလည္း အေ၀းမွ လာေနေသာသားကို ျမင္ရေသာ္ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာစိတ္ျဖင့္ ေစာင့္လင့္ကာ ေနေတာ့သည္။ မင္းသားလည္း ျမားေရာက္ႏိုင္သည့္ ေနရာမွရပ္၍ ျမားျဖင့္ပစ္လႊတ္၏။ သားအား ခ်စ္ျခင္းေမတၱာအဟုန္ေၾကာင့္ ျမားသည္
ျခေသၤ့မင္း၏ နဖူးကို ထိမွန္ေသာ္လည္း စူရွျခင္းမရွိဘဲ ျပန္လည္၍ မင္းသား၏ေျခရင္း၌ က်၏။ ဤသို႔ သံုးႀကိမ္ေျမာက္ ပစ္ပါေသာ္လည္း ေရွးနည္းတူပင္ ျပန္လည္၍ မင္းသား၏ေျခရင္း၌က်၏။ ပစ္ဖန္မ်ားေသာ္ ျခေသၤ့မင္းလည္း အမ်က္ထြက္လာသျဖင့္ လိုက္၍ ႏွိပ္စက္ျခင္းငွါ ကိုယ္ကို လႈပ္ရွား၏။ ထိုအခါမွ ပစ္လြတ္ေသာျမားသည္ နဖူးမွ၀င္၍ ရင္သားကို ထြင္းေဖာက္ကာ ေက်ာကုန္းမွ ထြက္ျပီးလွ်င္ ေျမသို႔၀င္ေလ၏။ ျခေသၤ့မင္းလည္း ေသဆံုးေလရာ မင္းသားသည္ ျခေသၤ့ဦးေခါင္းကို ျဖတ္၍ မင္းအား ဆက္သရန္ ယူေဆာင္လာခဲ့သည္။

၀ဂၤမင္းႀကီးသည္ ျခေသၤ့ရန္ကို ႏွိမ္နင္းရန္ သီဟဗာဟုအား ေစလြႊတ္ျပီးေနာက္ ကိုယ္တြင္းေရာဂါျဖင့္ ကံေတာ္ကုန္ေလသည္။ အေလာင္းကို သျဂႋဳဟ္ျပီး ခုနစ္ရက္ေျမာက္ေန႔တြင္ မင္းသားျပန္ေရာက္လာခဲ့၏။ သီဟဗာဟုသည္ ၀ဂၤမင္း၏ ေျမးေတာ္ အရင္းလည္း ျဖစ္သျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ျခေသၤ့ရန္ကို ႏွိမ္နင္းေအာင္ႏိုင္ခဲ့သျဖင့္လည္းေကာင္း၊ မွဴးမတ္အေပါင္းတို႔က ထီးနန္းကို အပ္ႏွင္းၾကေလသည္။ သီဟဗာဟုလည္း မယ္ေတာ္ႏွင့္ ခင္ပြန္းအႏုရကၡ စစ္သူႀကီးတို႔အား ထီးနန္းကို အပ္ႏွင္းကာ မင္းျပဳေစ၏။ မိမိမူကား ႏွမေတာ္ သီ၀လိကို မိဖုရားျပဳကာ လိုက္လိုသူမ်ားကို ေခၚေဆာင္လ်က္ မိမိအား ေမြးဖြားရာ လာဠေတာအုပ္ကို ရွင္းလင္းသုတ္သင္ျပီးလွ်င္ ျခေသၤ့ဂူကို အဦးထား၍ ျမိဳ႔တည္ေနေလသည္။ ထိုျမိဳ႔ကို သီဟပုရျမိဳ႔-ဟု အမည္သမုတ္၏။

သီဟဗာဟုမင္းသည္ မိမိ၏ဖခင္ျဖစ္ေသာ ျခေသၤ့မင္းကို သတ္မိေသာအျပစ္ကို ေနာင္တတရား ရရွိကာ ဘုရားေစတီပုထိုးတို႔တြင္ ျခေသၤ့ရုပ္တုကို တည္ထားကိုးကြယ္ေလသည္။ ထိုအခါမွစ၍ ဘုရားေစတီပုထိုးတို႔၏ မုခ္၀တြင္လည္းေကာင္း၊ ပစၥယံ ၀န္းက်င္တြင္လည္းေကာင္း၊ ျခေသၤ့ရုပ္တုတို႔ကို ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ပါသည္။ အေသာကမင္းႀကီး၏ စိုက္ထူေသာ ဆန္ခ်ီႏွင့္ဘာရု (Sanchi and Bharut) တြင္ရွိသည့္ တိုင္ထိပ္၌ ျခေသၤ့သံုးစီ၏ ရုပ္တုကို ေတြ႔ျမင္ရပါသည္။

အထက္ပါ ပံု၀တၳဳအရ ေစတီပုထိုးတို႔တြင္ ျခေသၤ့ရုပ္တုကို ေတြ႔ရသည္ဟု ယူဆမိပါသည္။

( တကၠသိုလ္-ေခမာ။ က်ိဳက္လတ္ )

( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၁-ခု ဇန္န၀ါရီလ )

အထက္ပါအေထာက္အထားနွင့္ေရးသားထားေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ ေရးသားရာ၀ယ္ က်မ္းအမည္မပါပါ။
ထုိ႔ေၾကာင့္စာေရးသူသည္ က်မ္းအမည္ကုိ ထပ္၍ ျဖည့္စြက္ထည့္ေပးလုိက္ပါသည္။ က်မ္းအမည္ ...မဟာ၀င္ စာအုပ္ႀကီးျဖစ္ပါသည္။

မဟာ၀င္စာအုပ္သည္ အမွန္ေတာ့ သီဟုိဠ္ရာဇ၀င္ စာအုပ္ျဖစ္ပါသည္။ စာေပကုိ ခ်စ္ခင္ၾကသူ မိတ္ေဆြအားလုံးတုိ႔ ဘာသာေရးမွာ အသိတုိးေစဘုိ႔ မဟာ၀င္စာအုပ္ကုိ ဖတ္ေစခ်င္ပါသည္။

အထက္ပါေဆာင္းပါး၏ ဆုိုိလုိုခ်က္္ကုိ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ျပရမယ္ဆုိရင္..

သီဟဗာဟုမင္းရဲ႕ မိခင္ဟာ ျခေသ့ၤနဲ႔ ေပါင္းသင္းျပီး သားျဖစ္ေသာ သီဟဗာဟုနဲ႔ သမီးျဖစ္ေသာ သီဟသီ၀လ တုိ႔ကုိေမြးပါသည္။ ေမြးဖြားလာေသာ သီဟဗာဟုဟာ အေဖျဖစ္တဲ့ ျခေသ့ၤကုိ ေနာက္ဆုံးသတ္မိေသာေၾကာင့္.သီဟဗာဟုမင္းလည္း မိမိ၏ဖခင္ျဖစ္ေသာ ျခေသၤ့မင္းကို သတ္မိေသာအခါ ေနာင္တတရား ရျပီး ဘုရားေစတီပုထ္ိုးတို႔တြင္ ျခေသၤ့ရုပ္တုကို တည္ထားကိုးကြယ္သည္.ဟု ဆုိလုိပါတယ္.

တကယ္စဥ္းစားၾကည့္မယ္ဆုိရင္ဖခင္ကုိသတ္မိလုိ႔ ေနာင္တ ရ ကုိးကြယ္တာနဲ႔ ဘုရားေရွ႔မွာ ျခေသၤ့ပုံကုိ ထားတာနဲ႔ နွုိင္းယွဥ္ၾကည့္လုိက္ေသာအခါ မသက္ဆုိင္ပဲ ကြာျခားေနသည္ကုိ ေတြ႔ရွိရပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ စာေပခ်စ္ခင္သူ ဗုဒၶဘာ၀င္တုိ႔လည္း အေလးနက္ထား ႏွိဳင္းယွဥ္ပါက ျခေသၤ့ရုပ္ကုိ ဘုရားေရွ႔မွာထားမႈနဲ႔ မသက္ဆုိင္တာကုိ သိႏုိင္ပါလိမ့္မည္။

စာေရးသူ ေလ့လာရွာေဖြၿပီး အမွန္ကုိ တင္ျပရမည္ဆုိလွ်င္........

ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ပက္သက္တဲ့ သေကၤတမ်ားအေၾကာင္းကုိေလ့လာလုိက္ေသာအခါ ..ေအာက္ပါတုိင္းျဖစ္ပါသည္။
ဦးဇင္းတုိ႔ ေဂါတမဘုရားရွင္သည္ ၀ါဆုိလတြင္
ပဋိသေႏၶယူျခင္း၊
ေတာထြက္ျခင္း၊
တရားဦး ဓမၼစၾကာေဟာၾကားျခင္းတုိ႔ျဖစ္ပါသည္။

ပဋိသေႏၶယူေသာအခါ ဆင္သေကၤတျဖင့္လည္းေကာင္း၊
ေတာထြက္ေသာအခါ ျမင္းသေကၤတျဖင့္လည္းေကာင္း၊
တရားဦး ဓမၼစၾကာေဟာၾကားေသာအခါ စၾကာ .လွည္းဘီး သကၤတျဖင့္လည္းေကာင္း အမွတ္သားျပဳထားသည္ကုိေတြ႔ရပါသည္။

တဖန္...

ကဆုန္လတြင္
ဖြားျမင္ျခင္း၊
ပြင့္( သစၥာသိ) ျခင္း၊
စံ (ပရိနိဗၺာျပဳ) ျခင္း ႏွင့္ ဗ်ာဒိတ္ခံ ယူျခင္းတုိ႔ကုိ စာေပတြင္ ေလ့လာေတြ႔ရွိရပါသည္။

ဖြားျမင္ေသာအခါ ၾကာသေကၤတႏွင့္ ရာသီခြင္ကုိ ႏြားသေကၤတတုိ႔ျဖင့္လည္းေကာင္း၊
ပြင့္ ( သစၥာသိ) ေသာအခါ ေဗာဓိပင္ႏွင့္ ျခေသၤ့သေကၤတတုိ႔ျဖင့္လည္းေကာင္း၊
စံ (ပရိနိဗၺာန္ျပဳ) ေသာအခါ ႏြားသေကၤတႏွင့္ထူပါသေကၤတတုိ႔ျဖင့္လည္းေကာင္း၊
ဗ်ာဒိတ္ခံေသာအခါ ၾကာသေကၤတတုိ႔ျဖင့္လည္းေကာင္း စာေပမွာ ေလ့လာမွတ္သားရပါသည္။

သေကၤတတုိ႔၏ ဆုိလုိခ်က္မ်ားကုိ ေအာက္ပါအတုိင္း မွတ္သားႏုိင္ပါေသးသည္။

ၾကာ ..... ျမတ္စြာဘုရားအေလာင္း ေမြးဖြားစဥ္အခါက ေမြးျပီးလ်င္ျပီးခ်င္း နင္းေလ်ာက္ခဲ့ေသာအရာ၏ သေကၤတ ျဖစ္ပါတယ္။
ႏြား ...... ျမတ္စြာဘုရားအေလာင္း ေမြးဖြားစဥ္နဲ႔ ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္သည့္ လ၌ ရွိေသာ ရာသီခြင္၏ သေကၤတျဖစ္ပါတယ္။
ဆင္ ..... မယ္ေတာ္မာယာ၀မ္းၾကာတုိက္သုိ႔ ပဋိသေႏၶယူခဲ့စဥ္က အမွတ္အသားျဖစ္သည့္ သေကၤတျဖစ္ပါတယ္။
ျမင္း ...... ျမတ္စြာဘုရားေလာင္းေတာ္ ေတာထြက္စဥ္က စီးခဲ့ေသာ ျမင္း၏ သေကၤတျဖစ္ပါတယ္.
(တနည္း) ကုသုိလ္တရားမ်ားျပဳရာတြင္ လ်င္ျမန္စြာျပဳျခင္း၏ သေကၤတျဖစ္ပါတယ္..
စၾကာ..... ဘုရားရွင္ ဓမၼစၾကာေဟာစဥ္က မဂၢင္ရွစ္ပါး၏ သေကၤတျဖစ္ပါတယ္..
ေဗာဓိပင္ ....... သမၼာသမၺဳဒၶဘုရားရွင္ အျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ခဲ့သည့္ ေနရာ၏ သေကၤတျဖစ္ပါတယ္
ထူပါ ..... ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ကာ မီးသျဂႋဳလ္္ပူေဇာ္ျခင္း၏ သေကၤတျဖစ္ပါတယ္။..
ျခေသ့ၤ .... သစၥာေလးပါးကုိ ရဲ၀ံ့စြာသိျခင္း၏ သေကၤတျဖစ္ပါတယ္။..
(တနည္း)ဘုရားရွင္တုိ႔မည္သည္ အက်ိဳးကုိ မက်င့္ပါ..အေၾကာင္းကုိသာ က်င့္ပါတယ္။..

ျခေသၤ့၏ သေဘာသဘာ၀သည္ ရဲ႔ရင့္ျခင္း မေၾကာက္လန္႔ျခင္းျဖစ္၏။ ျခေသ့ၤသည္ သားေကာင္ကုိ ဖမ္းေသာအခါ ငယ္သည္ျဖစ္ေစ ၊ ႀကီးသည္ျဖစ္ေစ အားအင္အျပည့္ျဖင့္ ဖမ္းေလ့ဖမ္းထရွိသည္။ အားအင္အကုန္ထုတ္သုံးျခင္းဆုိတဲ့ အေၾကာင္းတရားေၾကာင့္ မည္သည့္သတၱ၀ါမွ် မလြတ္ေတာ့ဘဲ အေသသတ္ပုတ္နုိင္မည္။ ျခေသၤ့သည္ တစ္စုံတစ္ဦးက သူ႔အား မည္သည့္လက္နက္ျဖင့္ ပစ္ခတ္ၿပီး ရန္မူေသာ္လည္း လက္နက္ကုိ အေရးမစုိက္ အေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ရန္သူကုိသာ ရဲ၀ံ့စြာ ေနာက္မဆုတ္ပဲ ခုခံတုိက္ခုိက္ၿပီး အနုိင္ယူေလ့ရွိပါသည္။ ျခေသၤ့သည္ အေၾကာင္းတရားကုိသာ လုိက္ၿပီး အျပတ္ရွင္းသည္ဟူေသာ အဓိပၸါယ္ကုိေဆာင္ပါသည္။

ထုိနည္းတူစြာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္လည္း သစၥာေလးပါးကုိ သိရာ၀ယ္ ၿပဳိင္ဘက္မရွိ ရဲရင့္လွေပသည္။ အမွန္ျဖစ္ေသာ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ တရားကုိ သိသည့္အတုိင္း ရဲရဲ ၀ံ့၀ံ့ ခ်ျပသင္ျပေပးသည္။ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ တရားေတာ္သည္အက်ိဳးတရားျဖစ္တဲ့ ဒုကၡသစၥာေတြ ျဖစ္မလာေအာင္ ခ်ဳပ္ျငိမ္းေအာင္ ပစၥဳပၸန္ မွာရွိတဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြ ျဖစ္တဲ့ တဏွာ ၊ ဥပါဒါန္ ၊ ကမၼဘ၀ တုိ႔ ျဖစ္ေပၚမလာေအာင္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကုိယ္ေတာ္တုိင္ က်င့္သုံးၿပီး သူတစ္ပါးကုိလည္း က်င့္သုံးေစလ်က္ အေၾကာင္းတရားကုိသာ ပယ္ခြာသည္။

အေၾကာင္းတရားမ်ား ျဖစ္ေပၚမလာပါက အက်ဳိးတရား ခႏၶာ (ဒုကၡသစၥာ) သည္ ေနာက္ထပ္ျဖစ္မလာႏုိင္ေတာ့ေခ် ။ အက်ဳိးတရားတုိ႔သည္ ပုံမွန္အတုိင္း ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ အက်ဳိးတရားတုိ႔ကုိ မျဖစ္ေအာင္ လုပ္ယူ၍ မရစေကာင္းပါ။

လူသားမ်ားသည္ ခႏၶာ ဟူေသာ (ဒုကၡသစၥာ) အေၾကာင္းတရားမ်ား မရွိပါက ေ၀ဒနာ ဇရာ ၊ မရဏ ဟူေသာ အက်ဳိးတရားတုိ႔ ဘယ္ေသာအခါမွ ျဖစ္စရာအေၾကာင္းမရွိေခ် ။ ခႏၶာ ဟူေသာ (ဒုကၡသစၥာ) အေၾကာင္းတရားရွိ၍သာ ေ၀ဒနာ ၊ ဇရာ၊ မရဏ တုိ႔ ျဖစ္ေပၚလာၾကရသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ပင္ကုိယ္သဘာ၀အတုိင္း ျဖစ္ေပၚေနေသာ အက်ဳိးတရားကုိ သတ္ျဖတ္၍ မရေသာေၾကာင့္ အက်ဳိးတရားကုိ မက်င့္ပါ။

ခႏၶာဟူေသာ ဒုကၡသစၥာ အေၾကာင္းတရားကုိသာ အဓိကအားျဖင့္ သတ္ျဖတ္ေသာေၾကာင့္ အေၾကာင္းတရားကုိသာ က်င့္ပါသည္ဟူေသာ အဓိပၸါယ္ကုိေဆာင္ပါသည္။

အထက္ပါ စကားႏွစ္ရပ္ကုိ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ပါက ျခေသၤ့သည္ အေၾကာင္းကုိသာ လုိက္၍ အဓိကထား သုတ္သင္ပါသည္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကလည္း အေၾကာင္းတရားကုိ အဓိကထားသတ္ျဖတ္ပယ္ခြင္းေလ့ရွိပါသည္။ ဤသုိ႔အားျဖင့္ ျခေသၤ့ႏွင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္

အေၾကာင္းတရားတုိ႔ကုိ အဓိကထားရွင္းလင္းသတ္ျဖတ္ သုတ္သင္တာျခင္းတူၾကသည္။

ေလာကလူသားတုိ႔သည္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးမတရားလုိခ်င္မႈ ေလာဘ ၊ လုိခ်င္တာမရၾကသည့္အခါ မုန္းတီးမႈေဒါသ စေသာ

အေၾကာင္းတရားတုိ႔မ်ားစြာျဖစ္ၾကေသာေၾကာင့္ သံသရာ ဘ၀ပင္လယ္ျပင္မွ အဆုုံးမသတ္ႏုိင္ဘဲ က်င္လည္ေနၾကရသည္။
အကယ္၍သာ ေလာဘစေသာ အေၾကာင္းတရားတုိ႔ ျဖစ္ေပၚမလာပါက ဆင္းရဲျခင္း ဒုကၡဆုိတာလည္း ျဖစ္လာဘြယ္မရွိေျခ။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္လည္း သံသရာ၀ယ္ က်င္လည္ေနၾကရေသာ သတၱ၀ါအားလုံးတုိ႔အား အေၾကာင္းတရားတုိ႔ကုိ

ပယ္သတ္ရန္ လမ္းျပေပးသည္။ ေလာဘစေသာ တရားတုိ႔လႊမ္းမုိးေနၾကေသာ လူသားတုိ႔အား ဤတရားတုိ႔သည္ သံသရာ ရွည္ေၾကာင္းျဖစ္၏။ သံသရာမွထြက္ေျမာက္ေၾကာင္း တရားတုိ႔ကုိ က်င့္သုံးႏုိင္ပါမွ ဘ၀ၿငိမ္းခ်မ္းမႈအစစ္ကုိ ရနုိင္မည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ လူသားအားလုံးတုိ႔အား ဘ၀ၿငိမ္းေၾကာင္းတရားတုိ႔ကုိ ထာ၀စဥ္ အမွတ္ရေစျခင္း ၊ က်င့္သုံးေစျခင္းငွါ ျခေသၤ့ရုပ္တုကုိ ထုလုပ္ျပသထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

လူသားအားလုံးတုိ႔အား ဘုရားေစတီမ်ားေရွ႔က ျခေသၤ့ပုံကုိ ျမင္ၾကသည့္အခါ ေအာ္.......ဘုရားေရွ႔က ျခေသၤ့ရုပ္က ဒီလုိပါလားဟု သိၾကေစငွာ ဤေဆာင္းပါးကုိ ေရးသားတင္ျပလုိက္ရပါသတည္း..........

စာေရးသူသြားေရာက္ေလ့လာေသာေနရာမ်ား

၁။ မဟာဗုဒၶ၀င္ ရွစ္တြဲ
၂။ မဟာ၀င္
၃။ လည္တီဆရာေတာ္၏ ဘုရားရွိခုိး ခုႏွစ္မ်ဳိး
၄။ BUDDHiST SYMBOLS
၅။ ဓမၼေစတီ ေဟာထားေသာ ႏွလုံးသား၀ယ္ ဘုရားတည္ အပုိင္း (၁)
၆။ ( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၁-ခု ဇန္န၀ါရီလ ) ထုတ္တြင္လည္းေကာင္း၊
မဂၤလာသတင္းစဥ္ blog site (http://mawluu.blogspot.com/2009_09_01_archive.html) ႏွင့္
ဓမၼရတနာ(Google groups)
၇။ www.dhammaceti.org

မွတ္ခ်က္........
၁ႏွင့္၂ သည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားတြက္ တကယ္သိမွ တကယ့္ဗုဒၶဘာသာျဖစ္မွာမုိ႔ တကယ္ဖတ္မွတ္ရမယ့္စာအုပ္မ်ားပါ။
၃.သည္ ေဂါတမျမတ္စြာ ဘုရား ဘယ္ေန႔ ဖြားၿပီး ဘယ္ေန႔မွာ ေတာထြက္တယ္ စသည္သိေအာင္ ႏႈတ္တြင္ ဗုဒၶဘာ၀င္တုိင္း ရထားသင့္သည္။
၄ သည္ ဗုဒၶဘာသာ သေကၤတမ်ား အေၾကာင္းကုိ ေရးသားထားေသာ အဂၤလိပ္စာအုပ္ျဖစ္သည္။
ယင္းစာအုပ္ကုိ အင္တာနက္ေပၚတြင္လည္း ဖတ္လုိ႔ အဆင္ေျပပါသည္။
က်န္ေသာ အညႊန္းမ်ားကုိ သိႏုိင္ေလာက္ပါၿပီ။။။

အရွင္သုဇနာစာရ (တကၠသုိလ္စာသင္သား )
bhavaalin@gmail.com / http://goodbrother-goodbrother.blogspot.com/